Parafia Świętej Trójcy w Lipsku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Parafia Świętej Trójcy
Ilustracja
kościół parafialny
Państwo  Polska
Siedziba Lipsko
Adres ul. Kilińskiego 13
27-300 Lipsko
Data powołania 1606
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Diecezja radomska
Dekanat lipski
Kościół Świętej Trójcy
Proboszcz ks. kan. Henryk Jagieło
Wspomnienie liturgiczne Świętej Trójcy
Położenie na mapie Lipska
Mapa lokalizacyjna Lipska
Parafia Świętej Trójcy
Parafia Świętej Trójcy
Położenie na mapie gminy Lipsko
Mapa lokalizacyjna gminy Lipsko
Parafia Świętej Trójcy
Parafia Świętej Trójcy
Położenie na mapie powiatu lipskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu lipskiego
Parafia Świętej Trójcy
Parafia Świętej Trójcy
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Parafia Świętej Trójcy
Parafia Świętej Trójcy
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Parafia Świętej Trójcy
Parafia Świętej Trójcy
Ziemia51°09′24″N 21°39′27″E/51,156667 21,657500
Strona internetowa

Parafia rzymskokatolicka pw. Świętej Trójcy w Lipsku - Jedna z 10 parafii dekanatu lipskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Lipsko to miasto lokowane w drugiej połowie XVI w. przez Mikołaja Oleśnickiego, co potwierdził Zygmunt Stary lub w 1613. W tym czasie stanowiło własność Krępskich, Wolskich, Gostomskich, w XVII w. Oleśnickich i Denhoffów, a w XVIII w. Sanguszków i Kochanowskich. W 1868 utraciło prawa miejskie, a odzyskało je w PRL. Zbór ewangelicki, dzięki protekcji Oleśnickich, istniał w drugiej połowie XVI w., zaś w 1596 został przekazany katolikom. Parafia erygowana w 1606. Kościół pw. Świętej Trójcy został zbudowany na miejscu dawnego drewnianego zboru kalwińskiego w 1614, z fundacji kasztelana radomskiego Mikołaja Oleśnickiego i Zofii z Lubomirskich, jego żony - po przejściu z kalwinizmu na katolicyzm. Konsekrowany został w 1686, a przekształcony w 1844 według projektu Henryka Marconiego. Podczas pożaru w 1857 został zniszczony. Wieża, zwieńczona kopułą pokrytą blachą miedzianą, zniszczona została w 1945, a odbudowana w 1956 i przekształcona na dzwonnicę. W latach 1977 - 1979 świątynia była restaurowana staraniem ks. Stanisława Słyka. Kościół jest budowlą jednonawową, orientowaną wzniesioną z kamienia wapiennego.

Proboszczowie[edytuj | edytuj kod]

  • 19161919 – ks. Stanisław Piekarski
  • 19191930 – ks. Józef Wieczorek
  • 19301936 – ks. Kazimierz Wiechecki
  • 19361943 – ks. Jan Wróblewski
  • 19431949 – ks. Wacław Siwiec
  • 19491954 – ks. Antoni Szewczyk
  • 19541960 – ks. Stanisław Żak
  • 19601969 – ks. Władysław Michałkowski
  • 19691976 – ks. Zygmunt Wroński
  • 19761993 – ks. Stanisław Słyk
  • 19931998 – ks. Edward Warchoł
  • 19982013 – ks. kan. Eugeniusz Frączyk
  • 2013 - nadal - ks. kan. Henryk Jagieło

Terytorium[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]