Park Znicza w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Park Znicza
Ilustracja
Fontanna w Parku Znicza
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Dzielnica Praga-Południe
Powierzchnia ok. 1,8 ha
Data założenia Lata 50. XX wieku
Projektant nieznany
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Park Znicza
Park Znicza
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Park Znicza
Park Znicza
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Park Znicza
Park Znicza
Ziemia52°14′15″N 21°05′46″E/52,237500 21,096111

Park Zniczapark w Warszawie, na Grochowie w dzielnicy Praga-Południe, o powierzchni około 1,8 hektara.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Powstał w latach 50. w rejonie północnej krawędzi obszaru pozostałego po forcie XI (Grochów Duży) twierdzy Warszawa, którego ślady zatarto ostatecznie w latach 30. Rozciągał się on po obu stronach ulicy Ostrobramskiej[1]. Na terenie tym osiedlili się potem wileńscy wojskowi, budując osiedle Górki Grochowskie o wileńskich nazwach[2][1]. Reszta okolicy miała charakter małomiasteczkowy o częściowo drewnianej zabudowie i ulicach bez jezdni.

W kwartale ulic: Znicza (stąd nazwa), Filomatów (nazwa dzielnicy czasem w formie Górki Mickiewiczowskie), Zagójska (obecnie Bełżecka) i Łukiska (od rynku Łukiskiego w Wilnie) utworzono park o kształcie latawca z owalną alejką i główną aleją topolową. Nie wiadomo kto i w jakich okolicznościach go zaprojektował. W parku umieszczono pomnik mieszkańców kolonii Górki Grochowskie. Nie znaleziono żadnych dokumentów potwierdzających istnienie na terenie obecnego parku miejsc pochówku żołnierzy poległych w czasie II wojny światowej[3].

W okresie od sierpnia 2007 do jesieni 2008 miała miejsce rewitalizacja parku, w trakcie której usunięto część starych topoli (ze względu na interwencje mieszkańców mniej niż planowano), wprowadzono nowe nasadzenia, utwardzono alejki i ustawiono nowe latarnie. Ozdobą parku jest fontanna-wodotrysk w kształcie talerza o 20 dyszach, z wodą podświetlaną wszystkimi kolorami tęczy, będąca zegarem wodnym. Na terenie parku powstały też 2 place zabaw - oddzielnie dla maluchów i dzieci starszych, nowe alejki i ławki[4][5][6][3][7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Rozdział 9.1.13. Fort XI. W: Lech Królikowski: Twierdza Warszawa. Warszawa: Dom Wydawniczy Bellona, 2002, s. 243-245, 100, seria: Twierdze i Zamki w Polsce. ISBN 83-11-09356-3.
  2. Jerzy Kasprzycki: Korzenie Miasta. Warszawskie pożegnania.. T. III Praga. Warszawa: Wydawnictwo Veda, 2004. ISBN 978-83-61932-03-1.
  3. a b Rewitalizacja Parku Znicza - Zielona Warszawa. Urząd Dzielnicy Praga-Południe. [dostęp 2013-07-28].
  4. Adam Grzegrzółka - Zastępca Burmistrza Dzielnicy Praga-Południe, Sprawozdanie, czyli co zrobiłem jako Wiceburmistrz w latach 2006-2010. [dostęp 2013-07-28].
  5. Park Znicza - Zielona Warszawa. Urząd m.st. Warszawy. [dostęp 2013-07-28].
  6. Rewitalizacja Parku Znicza - Zielona Warszawa. Urząd Dzielnicy Praga-Południe. [dostęp 2013-07-28].
  7. Park Znicza zaprasza - Zielona Warszawa. Urząd Dzielnicy Praga-Południe. [dostęp 2013-07-28].