Parsymonia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Parsymonia, reguła parsymonii, metody parsymonii – koncepcja wskazująca najbardziej prosty, oszczędny i ekonomiczny przebieg wydarzeń jako najbardziej prawdopodobny. Jest w istocie swej implementacją brzytwy Ockhama do procedur i metod naukowych. Oznacza preferencję najmniej skomplikowanych wyjaśnień dla obserwowanych procesów jako najbardziej prawdopodobnych. W odróżnieniu od brzytwy Ockhama oznacza jednak tylko preferencję i większe prawdopodobieństwo pewnych rozwiązań, nie ustalając przy tym ogólnych praw lub zasad[1].

Reguła parsymonii znalazła zastosowanie w szczególności w kladystyce i fenetyce. Zgodnie z nią za najbardziej prawdopodobny przebieg ewolucji uważa się najkrótszy szlak prowadzący do zarejestrowanych zmian fenetycznych. W efekcie zastosowanie metody maksymalnej parsymonii skutkuje wyborem takiego drzewa filogenetycznego (spośród wielu teoretycznie możliwych), które zakłada istnienie minimalnej liczby zmian ewolucyjnych tłumaczących powstanie wszystkich jego gałęzi, czyli kladów. Preferowane jest w efekcie takie drzewo, które jest najkrótsze – posiada najmniej węzłów, z których rozchodzą się dychotomiczne rozgałęzienia[2].

Niektórzy autorzy wskazują na niebezpieczeństwo przywiązywania nadmiernej wagi do metod parsymonii. Podkreślają, że dla wiarygodności uzyskiwanych wyników kluczową rolę odgrywa jakość i kompletność danych wyjściowych. Przy danych nadmiernie fragmentarycznych metody parsymonii mogą dać silne poparcie dla całkowicie fałszywej konkluzji[3].

Przypisy

  1. Courtney A., Courtney M.: Comments Regarding "On the Nature Of Science" (ang.). Physics in Canada, Vol. 64, 3, 2008. [dostęp 2009-01-29].
  2. Józef Mitka. Taksonomia linneuszowska w dobie biologii molekularnej. „Fragmenta Floristica et Geobotanica Polonica”. Supplementum 6, s. 9-32, 2004. 
  3. Lee, M.S.Y.: Divergent evolution, hierarchy and cladistics (ang.). Zool. Scripta 31, 2, 2002. [dostęp 2009-01-29].