Pasikonik zielony

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pasikonik zielony
Tettigonia viridissima
(Linnaeus, 1758)
Pasikonik zielony
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Podtyp bezkręgowce
Gromada owady
Podgromada uskrzydlone
Rząd prostoskrzydłe
Rodzina pasikonikowate
Rodzaj Tettigonia
Gatunek pasikonik zielony
Synonimy

Gryllus viridissimus Linnaeus, 1758

Pasikonik zielony (Tettigonia viridissima) – gatunek owada prostoskrzydłego z rodziny pasikonikowatych (Tettigoniidae). Występuje w Europie, Azji i północnej Afryce. Szczególnie pospolity w Europie środkowej.

Morfologia[edytuj]

Imago o długości ciała do 40 mm i skrzydłach o rozpiętości do 90mm, wystających daleko za odwłok. Dymorfizm płciowy wyraźny, samice są nieco większe od samców i posiadają charakterystyczne pokładełko. Jaja szare, podłużne, długości około centymetra. Larwy bezkrzydłe, podobne do osobników dorosłych. Młodsze stadia zawsze zielone, imago mogą ponadto przybierać barwę żółtą lub żółto-zieloną. Czułki bardzo długie, często dłuższe od reszty ciała. Tylne odnóża skoczne, dobrze umięśnione. Pozostałe odnóża wyposażone w kolce służące do obrony i przytrzymywania ofiary. Żuwaczki ostre i bardzo silne, zdolne do przecięcia ludzkiej skóry.

Biologia[edytuj]

Pospolicie występuje wśród wysokiej trawy. Drapieżnik, polujący na mniejsze owady i pajęczaki. Okazjonalnie uzupełnia dietę o liście i miękkie części roślin. Dobrze wspina się i skacze. Dorosłe osobniki sprawnie latają. Jaja składane są do ziemi za pomocą pokładełek.

W słoneczne, letnie dni samce przez całe popołudnie i nocą trą pierwszą parą sztywnych skrzydeł, na których znajdują się aparaty strydulacyjne, żeby zwabić do siebie samice.

W Polsce zimują jaja. Larwy wylęgają się wiosną. Osobniki dorosłe występują od lipca do października.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]