Pasta (farmaceutyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pasta (łac. pasta) − postać leku do stosowania zewnętrznego, będąca mieszaniną bardzo miałko sproszkowanych substancji stałych oraz podłoża maściowego. Pasty są szczególnym rodzajem maści-zawiesin, zawierającym co najmniej 40%[1] substancji stałej, nierozpuszczalnej w podłożu. Ze względu na wysokie stężenie substancji stałej pasty charakteryzują się większą spoistością i twardszą konsystencją.

Najczęściej sporządza się pasty z substancjami ściągającymi i adsorbującymi, takimi jak:

Pasty tego typu stosuje się w leczeniu wilgotnych chorób skóry np. egzem i liszajów. Popularne są również pasty przeciwbakteryjne i przeciwzapalne, zawierające między innymi:

W produkcji past, wskazane jest zastosowanie homogenizacji, w celu równomiernego rozmieszczenia składników.

Przykłady past farmakopealnych[edytuj | edytuj kod]

  • Pasta cynkowa:
    • Zinci oxydatum (tlenek cynku) 25,0 g
    • Tritici amylum (skrobia pszeniczna) 25,0 g
    • Vaselinum album (wazelina biała) 50,0 g
  • Pasta cynkowa z kwasem salicylowym
    • Acidum salicylicum (kwas salicylowy) 2 g
    • Zinci oxydatum (tlenek cynku) 25,0 g
    • Tritici amylum (skrobia pszeniczna) 25,0 g
    • Vaselinum album (wazelina biała) 48,0 g

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Farmakopea Polska VI podaje, że pasty zawierają co najmniej 40% substancji stałej. Inne źródła wymieniają stężenia 30-70%.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Janicki, Adolf Fiebig, Małgorzata Sznitowska, Teresa Achmatowicz: Farmacja stosowana : podręcznik dla studentów farmacji. Warszawa: Wydaw. Lekarskie PZWL, 2003. ISBN 83-200-2847-7.
  • Farmakopea Polska VI

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.