Pasta termoprzewodząca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pasta termoprzewodząca oparta w większości na silikonie.

Pasta termoprzewodząca – plastyczna masa charakteryzująca się stosunkowo dużym przewodnictwem cieplnym. Jest powszechnie stosowana w komputerach w miejscach styku elementów silnie nagrzewających się z elementami odprowadzającymi ciepło. Cienka warstwa pasty nałożona na chłodzony układ (CPU, GPU, mostek północny, RAM) wypełnia mikronierówności powierzchni styku z radiatorem i poprawia chłodzenie układu.

Istnieje wiele rodzajów past termoprzewodzących: na bazie silikonu, metali (np. srebra), ceramiki, a także syntetycznych diamentów. Występuje w postaci gęstej, lepkiej pasty podobnej do korektora tekstu lub płynu. Zazwyczaj najlepszą przewodność cieplną oferują produkty na bazie metali. Pasty termoprzewodzace sprzedawane są najczęściej w małych strzykawkach ułatwiających aplikację. Podstawowym parametrem użytkowym pasty jest jej przewodność cieplna:

K={{P d}\over{S \Delta t}}

gdzie

K - przewodność cieplna
P - moc [W]
d - grubość warstwy [m]
S - powierzchnia styku [m2]
\Delta t – różnica temperatur między radiatorem a elementem grzewczym [K]

Jednostką przewodności jest W/(m·K). Typowe wartości dla past stosowanych w elektronice wynoszą od 0,7 do kilku W/mK. Niektórzy producenci podają przewodność w W/m2K dla ustalonej grubości pasty 0,001 cala. Aby dokonać przeliczenia na W/(m·K), należy podaną wartość (zwykle setki tysięcy) pomnożyć przez 2,54×10–5.

Inne ważne właściwości pasty termoprzewodzącej:

  • przewodność elektryczna – należy zachować ostrożność podczas aplikacji pasty, aby nie utworzyć niepożądanych połączeń elektrycznych (zwarć),
  • skład chemiczny – ze względu na możliwość korozji nie należy np. stosować past miedzianych (zawierających sproszkowaną miedź) na radiatory aluminiowe i past aluminiowych na radiatory miedziane.