Patron (malarstwo)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Patron (malarstwo) – szablon wykonany z tektury, metalu, drewna z wyciętym wzorem przenoszonym na powierzchnię np. ściany, sufitu itp. przy wykonywaniu dekoracji malarskich. Wzór przenoszono przez malowanie konturów, odbicie śladów z węgla, nakłucie punktów wzoru i innymi metodami. Malarstwo przy użyciu patronów było szczególnie popularne w XIX wieku wśród malarzy ludowych. Patronów używano także przy układaniu mozaiki, zdobieniu tkanin itp.[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Krystyna Kubalska-Sulkiewicz, Monika Bielska-Łach, Anna Manteuffel-Szarota: Słownik terminologiczny sztuk pięknych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007.