Paul Dijoud

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Paul Dijoud
Data i miejsce urodzenia 25 czerwca 1938
Neuilly-sur-Seine
Minister stanu Monako
Okres od 2 grudnia 1994
do 3 lutego 1997
Poprzednik Jacques Dupont
Następca Michel Lévêque

Paul Charles Louis Dijoud (ur. 25 czerwca 1938 w Neuilly-sur-Seine) – francuski polityk.

W 1960 ukończył Instytut Nauk Politycznych w Paryżu[1] w zakresie prawa prywatnego, a w latach 1964–1966 studiował na École nationale d’administration[2].

12 marca 1967 został deputowanym do Zgromadzenia Narodowego III kadencji z departamentu Alpy Wysokie. Pełnił funkcję do 30 maja 1968, po czym został wybrany na kolejną kadencję od 23 czerwca 1968 do 1 kwietnia 1973, następnie sprawował tę funkcję także w V (11 marca–12 maja 1973) i VI kadencji (19 marca–5 maja 1978). Początkowo reprezentował Niezależnych Republikanów(fr.) (fr. Républicains indépendants), a w VI kadencji Unię na rzecz Demokracji Francuskiej[3].

W drugim rządzie Pierre’a Messmera (1973–1974) był sekretarzem stanu przy premierze odpowiedzialnym za usługi publiczne[4][5]. W trzecim rządzie Messmera (1974) pełnił funkcję sekretarza stanu przy ministrze kultury i środowiska odpowiedzialnego za środowisko[4][6]. W rządzie Jacques’a Chiraca od 22 lipca 1974 był sekretarzem stanu przy ministrze pracy odpowiedzialnym za pracowników imigranckich[4]. Tę samą funkcję sprawował także w pierwszym rządzie Raymonda Barre’a[4], w drugim rządzie Barre’a do 8 czerwca 1977[4] pełnił funkcję sekretarza stanu przy ministrze wyposażenia i rozwoju terytorialnego odpowiedzialnego za planowanie przestrzenne, natomiast od 8 czerwca 1977 do 31 marca 1978 był ministrem młodzieży i sportu[7], z kolei w trzecim rządzie Barre’a był sekretarzem stanu przy ministrze spraw wewnętrznych odpowiedzialnym za terytoria zamorskie Francji[4].

W latach 1971–1983 był merem Briançon[8], a następnie był radnym tego miasta[2]. 16 marca 1988 został ambasadorem Francji w Kolumbii, a 30 kwietnia 1991 zastąpił go Charles Crettien[9][10]. 15 lipca 1992 został ambasadorem Francji w Meksyku (20 grudnia 1994 zastąpił go Bruno Delaye)[9], a następnie od 2 grudnia 1994 do 3 lutego 1997 był ministrem stanu Monako[11]. 26 maja 1997 został ambasadorem Francji w Argentynie, 26 czerwca 2003 zastąpił go Francis Lott[9][12]. W latach 2006–2014 był merem Les Orres[13][14].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Paul Dijoud (fr.). sciences-po.asso.fr. [dostęp 2018-10-27].
  2. a b Paul Dijoud (niem.). munzinger.de. [dostęp 2018-10-27].
  3. Paul Dijoud (fr.). assemblee-nationale.fr. [dostęp 2018-10-27].
  4. a b c d e f LES GOUVERNEMENTS ET LES ASSEMBLÉES PARLEMENTAIRES SOUS LA Ve RÉPUBLIQUE 1958-2009 (fr.). assemblee-nationale.fr. [dostęp 2018-10-27].
  5. Décret n°73-442 du 20 avril 1973 ATTRIBUTIONS DE M. PAUL DIJOUD, SECRETAIRE D'ETAT AUPRES DU PREMIER MINISTRE. „Journal officiel de la Republique Française”, s. 4712, 1973-04-22. ISSN 0242-6773 (fr.). 
  6. Alain Peyrefitte (fr.). culture.gouv.fr, 2013-05-06. [dostęp 2018-10-27].
  7. HISTORIQUE DU/DES MINISTERE(S) EN CHARGE DE LA JEUNESSE ET/OU DES SPORTS – LISTE DES MINISTRES (fr.). sports.gouv.fr. [dostęp 2018-10-27].
  8. Les anciens Maires de Briançon (fr.). annuaire-mairie.fr. [dostęp 2018-10-27].
  9. a b c LISTE CHRONOLOGIQUE DES AMBASSADEURS, ENVOYÉS EXTRAORDINAIRES, MINISTRES PLÉNIPOTENTIAIRES ET CHARGÉS D'AFFAIRES DE FRANCE À L'ÉTRANGER DEPUIS 1945 (fr.). diplomatie.gouv.fr. s. 5, 17, 47. [dostęp 2018-10-27].
  10. Liste des Ambassadeurs de France depuis 1829 (fr.). co.ambafrance.org. [dostęp 2018-10-27].
  11. Monaco (ang.). W: Countries Me-My [on-line]. rulers.org. [dostęp 2018-10-27].
  12. Liste chronologique des ambassadeurs de France en Argentine (fr.). ar.ambafrance.org. [dostęp 2018-10-27].
  13. Les anciens Maires des Orres (fr.). annuaire-mairie.fr. [dostęp 2018-10-27].
  14. Samir Mathieu: Hautes-Alpes : Paul Dijoud passe le flambeau aux Orres (fr.). dici.fr, 2014-03-27. [dostęp 2018-10-27].