Peneleos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Peneleos (st. greka: Πηνελέως, Pēneléōs) syn Hippalcimusa oraz Asterope[1][2] – postać z mitologii greckiej.

Był achajskim żołnierzem podczas wojny trojańskiej.

Zanim zaczęła się wojna, był jednym z Argonautów[3]. Zalecał się także do Heleny, dołączył więc do wojny przeciwko Troi[4]. Pochodził z Boecji i dowodził 12 statkami[5][2]. Niektóre źródła podają, że został wybrany na dowódcę, ponieważ Tisamenus, syn i następca Thersandera, był za młody[6].

Peneleos zabił dwóch Trojan:[7] Ilioneusa[8] oraz Lycona[9].  Został zraniony przez Polydamasa[10] i zabity przez Eurypylusa (syna Telefosa)[6][11].  Osierocił syna Ofeltesa, którego syn (wnuk Peneleosa) został następcą Autesiona, syna Tisamenusa, jako władca Teb[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Diodorus Siculus, Biblioteka Historii, 4. 67. 7
  2. a b Hyginus, Fabulae, 97
  3. Bibliotheca 1. 9. 16
  4. Bibliotheca 3. 10. 8
  5. Homer, Iliada, 2. 494
  6. a b Pausanias, Opis Grecji, 9. 5. 15
  7. Hyginus, Fabulae, 114.
  8. Homer, Iliada, 14. 489
  9. Homer, Iliada, 16. 340
  10. Homer, Iliada, 17. 597 - 600
  11. Dictys Cretensis, 4. 17
  12. Pausanias, Opis Grecji, 9. 5. 16