Petrel wulkaniczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Petrel wulkaniczny
Pterodroma baraui[1]
(Jouanin, 1964)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd rurkonose
Rodzina burzykowate
Rodzaj Pterodroma
Gatunek petrel wulkaniczny
Synonimy
  • Bulweria baraui Jouanin, 1964
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 EN pl.svg

Petrel wulkaniczny[3] (Pterodroma baraui) – gatunek średniej wielkości oceanicznego ptaka z rodziny burzykowatych (Procellariidae). Endemiczny dla wyspy Reunion. Monotypowy[4][5].

Morfologia
Długość ciała 38 cm. Upierzenie szaro-białe[6].
Zasięg występowania
Gnieździ się w górskich rejonach wyspy Reunion. Jedno gniazdo odkryto też na wyspie Rodrigues. W sezonie lęgowym, poza sama wyspą, występuje też na akwenach od Reunionu przez obszar mielizn o nazwie Walter Shoals położony 1000 km na południe od Madagaskaru, aż po wybrzeża RPA. Po sezonie lęgowym migruje na wschód i rozprasza się po Oceanie Indyjskim[6].
Ekologia i zachowanie
Petrele wulkaniczne przylatują do kolonii lęgowych we wrześniu. Samice składają jaja w listopadzie. Opieka nad pisklętami trwa od późnego grudnia do początku stycznia. Na zimowiska ptaki odlatują pod koniec marca i w kwietniu[6].
Żywią się głównie kałamarnicami i rybami. Polują samotnie lub w niewielkich stadach, często w towarzystwie rybitw czarnogrzbietych i burzyków tropikalnych[6].
Status, zagrożenia
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje petrela wulkanicznego za gatunek zagrożony (EN – Endangered) nieprzerwanie od 2000 roku; wcześniej – w 1994 i 1996 roku – sklasyfikowano go jako gatunek krytycznie zagrożony, a w 1988 roku jako bliski zagrożenia[2]. Liczebność populacji zgrubnie szacuje się na 15–20 tysięcy par lęgowych, a jej trend jest spadkowy. Największe zagrożenie dla tego gatunku stanowią inwazyjne ssaki, a zwłaszcza koty i szczury. Spory problem stanowi też zanieczyszczenie świetlne (np. od lamp ulicznych) powodujące dezorientację wśród osobników młodocianych, a w rezultacie często śmierć. W latach 90. XX wieku do szybkiego spadku liczebności przyczynił się nielegalny odstrzał tych ptaków. Obecnie wszystkie kolonie lęgowe leżą w obrębie Parku Narodowego Reunionu[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pterodroma baraui, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b Pterodroma baraui. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Procellariidae Leach, 1820 - burzykowate - Petrels & Shearwaters (Wersja: 2020-01-11). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-07-11].
  4. Barau's Petrel (Pterodroma baraui) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-06)].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Kagu, sunbittern, tropicbirds, loons, penguins, petrels (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-07-11].
  6. a b c d e Species factsheet: Pterodroma baraui (ang.). BirdLife International. [dostęp 2020-07-11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Zdjęcia (ang.). W: eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology.