Pterodroma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pterodroma[1]
Bonaparte, 1856[2]
Przedstawiciel rodzaju – petrel antylski (P. hasitata)
Przedstawiciel rodzaju – petrel antylski (P. hasitata)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd rurkonose
Rodzina burzykowate
Rodzaj Pterodroma
Typ nomenklatoryczny

Procellaria macroptera A. Smith

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Pterodroma – rodzaj ptaka z rodziny burzykowatych (Procellariidae).

Zasięg występowania[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące na obszarze wszystkich oceanów świata[6].

Morfologia[edytuj]

Długość ciała 26–46 cm; masa ciała 112–810 g; rozpiętość skrzydeł 53–114 cm[7][8].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

  • Pterodroma: gr. πτερον pteron – skrzydło; -δρομος -dromos – biegacz, od τρεχω trekhō – biegać[9].
  • Rhantistes: gr. ῥαντης rhantēs – tryskacz, ῥαινω rhainō – tryskać[10]. Gatunek typowy: Procellaria cookii G.R. Gray.
  • Cookilaria: kpt. James Cook (1728-1779), oficer Royal Navy, hydrograf, podróżnik, opłynął ziemię w latach 1768-1771, 1772-1775, 1776-1779; rodzaj Procellaria Linnaeus, 1758[11]. Nowa nazwa dla Rhantistes.
  • Hallstroma: Sir Edward John Lees Hallstrom (1886-1970), australijski biznesmen, hodowca ptaków[12]. Gatunek typowy: Pterodroma neglecta Schlegel.

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[13]:

Przypisy

  1. Pterodroma, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Ch.L. Bonaparte. Espèces nouvelles et Oiseaux d’Asie et d’Amérique, et tableaux paralléliques des Pélagiens ou Gaviæ. „Comptes Rendus Hebdomadaires des Séances de l’Académie des Sciences”. 42, s. 768, 1856 (fr.). 
  3. H.G.L. Reichenbach: Avium systema naturale. Das natürliche system der vögel mit hundert tafeln grösstentheils original-abbildungen der bis jetzt entdecken fast zwölfhundert typischen formen. Vorlaüfer einer iconographie der arten der vögel aller welttheile. Dresden und Leipzig: Expedition der vollständigsten naturgeschichte, 1850, s. iv. (niem.)
  4. Ch.L. Bonaparte. Additions et Corrections aux Tableaux paralléliques de l’Ordre des Hérons et des Pélagiens ou Gavies, et à la partie correspondante, déjà publiée, du Conspectus Avium. „Comptes Rendus Hebdomadaires des Séances de l’Académie des Sciences”. 43, s. 994, 1856 (fr.). 
  5. G.M. Mathws: G.M. Mathews, E.J.L. Hallstrom: Notes on the Order Procellariiformes. Verity Hewitt Bookshop: Canberra, 1943, s. 27. (ang.)
  6. F. Gill, D. Donsker (red.): Loons, penguins, petrels (ang.). IOC World Bird List: Version 6.3. [dostęp 2016-10-25].
  7. C. Carboneras: Family Procellariidae (Petrels and Shearwaters). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 1: Ostrich to Ducks. Barcelona: Lynx Edicions, 1992, s. 237–239, 241–244, 247. ISBN 84-87334-10-5. (ang.)
  8. J. Fjeldså: Species Accounts of New Species. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J.Sargatal, D.A. Christie: Handbook of the Birds of the World. Cz. Specjalna: New Species and Global Index. Barcelona: Lynx Edicions, 2013, s. 189. ISBN 978-84-96553-88-0. (ang.)
  9. Jobling 2016 ↓, s. Pterodroma.
  10. Jobling 2016 ↓, s. Rhantistes.
  11. Jobling 2016 ↓, s. Cookilaria.
  12. Jobling 2016 ↓, s. Hallstroma.
  13. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Procellariidae Leach, 1820 - burzykowate - Petrels & Shearwaters (Wersja: 2016-05-15). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-10-25].
  14. R.J. Tomkins, B.J. Milne. Differences among Dark-rumped Petrel (Pterodroma phaeopygia) populations within the Galapagos Archipelago. „Notornis”. 38, s. 1–35, 1991 (ang.). 
  15. R.A. Browne, D.J. Anderson, J.N. Houser, F. Cruz, K.J. Glasgow, C.N. Hodges, G. Massey. Genetic diversity and divergence of endangered Galapagos and Hawaiian petrel populations. „The Condor”. 99, s. 812–815, 1997 (ang.). 
  16. M. de L. Brooke, G. Rowe. Behavioural and molecular evidence for specific status of light and dark morphs of the Herald Petrel Pterodroma heraldica. „Ibis”. 138 (3), s. 420–432, 1996. DOI: 10.1111/j.1474-919X.1996.tb08060.x (ang.). 
  17. M. de L. Brooke, M.J. Imber, G. Rowe. Occurrence of two surface-breeding species of Pterodroma on Round Island, Indian Ocean. „Ibis”. 142 (1), s. 154–158, 2000. DOI: 10.1111/j.1474-919X.2000.tb07700.x (ang.). 
  18. R.M. Brown, W.C. Jordan, C.G. Faulkes, C.G. Jones, L. Bugoni, V. Tatayah, R.L. Palma, R.A. Nichols. Phylogenetic Relationships in Pterodroma Petrels Are Obscured by Recent Secondary Contact and Hybridization. „PLoS One”. 6 (5), s. e20350, 2011 (ang.). 
  19. Ch.G. Sibley, B.L. Monroe Jr.: Distribution and Taxonomy of Birds of the World. New Haven & Londyn: Yale University Press, 1990. ISBN 9780300049695. Cytat: Kompletna lista ptaków świata (Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego).
  20. M. Kennedy, R.D.M. Page. Seabird supertrees: Combining partial estimates of Procellariiform phylogeny. „The Auk”. 119 (1), s. 88–108, 2002 (ang.). 
  21. BirdLife International 2012. Pterodroma rupinarum. W: IUCN 2016. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2016-1. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2016-10-24]
  22. D. Onley, P. Scofield: Albatrosses, Petrels and Shearwaters of the World. Christopher Helm, 2007, s. 1–224, seria: Helm Field Guides. ISBN 978-07-13643-32-9. (ang.)
  23. J.R. Wood, H.A. Lawrence, R.P. Scofield, G.A. Taylor, P.O’B. Lyver, D.M. Gleeson. Morphological, behavioural, and genetic evidence supports reinstatement of full species status for the grey-faced petrel, Pterodroma macroptera gouldi (Procellariiformes: Procellariidae). „Zoological Journal of the Linnean Society”. w druku, 2016. DOI: 10.1111/zoj.12432 (ang.). 
  24. A. Tennyson, J. Cooper, L. Shepherd. A new species of extinct Pterodroma petrel (Procellariiformes: Procellariidae) from the Chatham Islands, New Zealand. „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. 135 (3), s. 267–277, 2015 (ang.). 

Bibliografia[edytuj]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-10-25]. (ang.)