Phasianus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Phasianus[1]
Linnaeus, 1758[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – 'bażant pstry (P. versicolor)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Podrodzina bażanty
Plemię Phasianini
Rodzaj Phasianus
Typ nomenklatoryczny

Phasianus colchicus Linnaeus, 1758

Gatunki
  • P. colchicus
  • P. versicolor

Phasianusrodzaj ptaka z podrodziny bażantów (Phasianinae) w rodzinie (Phasianidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji[3]. Bażant zwyczajny (P. colchicus) został introdukowany w wielu częściach świata, jako ptak łowny.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała samców 75–89 cm (ogon 27–59 cm), samic 53–62 cm (ogon 21–31 cm), rozpiętość skrzydeł 70–90 cm; masa ciała samców 770–1990 g, samic 545–1453 g[4].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

Phasianus: łac. phasianus „bażant”, od gr. φασιανος phasianos „bażant”. Bażanty zostały po raz pierwszy znalezione przez Argonautów nad brzegiem rzeki Phasis w Kolchidzie. W ornitologii phasis, od średniowiecznołac. phasis avis „bażant”, jest często stosowany jako substytut phasianus[5].

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[6]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Phasianus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. C. Linneaus: Systema naturae per regna tria naturae: secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Holmiae: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 158. (łac.)
  3. F. Gill & D. Donsker: Pheasants, partridges & francolins (ang.). IOC World Bird List: Version 8.2. [dostęp 2018-09-11].
  4. P.J.K. McGowan: Family Phasianidae (Pheasants and Partridges). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 2: New World Vultures to Guineafowl. Barcelona: Lynx Edicions, 1994, s. 542–543. ISBN 84-87334-15-6. (ang.)
  5. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2018. [dostęp 2018-09-11]. (ang.)
  6. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Phasianini Horsfield, 1821 (wersja: 2017-05-11). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2018-09-11].