Philip Fullard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Philip Fullard
40 zwycięstw
ilustracja
Air Commodore Air Commodore
Data i miejsce urodzenia 27 czerwca 1897
Hatfield, Wielka Brytania
Data i miejsce śmierci 24 kwietnia 1984
Broadstairs, Wielka Brytania
Przebieg służby
Lata służby od 1915
Siły zbrojne RAF roundel.svgRoyal Flying Corps
RAF roundel.svgRoyal Air Force
Jednostki 1 Squadron
Główne wojny i bitwy I wojna światowa, II wojna światowa
Późniejsza praca Royal Air Force
Odznaczenia
Order Imperium Brytyjskiego 1917–1935 (wojskowy) Distinguished Service Order (Wielka Brytania) Military Cross nadany dwukrotnie (Wielka Brytania) Air Force Cross (Wielka Brytania)

Philip Fletcher Fullard (ur. 27 czerwca 1897, zm. 24 kwietnia 1984) – brytyjski as myśliwski z czasów I wojny światowej.

Przed I wojną światową[edytuj | edytuj kod]

Przed wojną występował w rezerwie drużyny futbolowej Norwich City.

Służba w czasie I wojny światowej[edytuj | edytuj kod]

W 1915 wstąpił do armii. W 1916 przeniósł się z Królewskich Fizylierów do Royal Flying Corps. Nauczył się latania na własny koszt[1]. Został instruktorem pilotażu, zanim w kwietniu 1917 przeniesiono go do Francji na front. Na trzy dni przed ostateczną brytyjską ofensywą w rejonie Cambrai, złamał nogę podczas meczu piłkarskiego i pozostał niezdolny do służby aż do września 1918.

Sam zajmował się konserwacją i przygotowaniem swojej broni i amunicji, co mogło przyczynić się do tego, że karabiny w jego samolotach nie zacięły się nigdy w czasie walki[1]. Podczas wojny osiągnął największą liczbę zwycięstw powietrznych wśród pilotów 1 Squadronu oraz wśród wszystkich pilotów latających na Nieuportach – uzyskał 40 zwycięstw w ciągu około pół roku, latając wyłącznie na samolotach tej wytwórni lotniczej[1].

Okres międzywojenny i II wojny światowej[edytuj | edytuj kod]

Po wojnie pozostał w Royal Air Force, dowodził 2 Squadronem. W czasie II wojny światowej dowodził 246 Grupą Lotniczą i uzyskał stopień Air Commodore[1]. Po wojnie przeszedł w stan spoczynku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Christopher F. Shores, Russell Guest: Above the trenches: a complete record of the fighter aces and units of the British Empire Air forces 1915-1920. London: Grub Street, 1990, s. 161. ISBN 0-948817-19-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]