Philipp Peter Roos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Odpoczywające koza, owca i pies na tle krajobrazu
Pejzaż z wodospadem, Ermitaż

Philipp Peter Roos zw. Rosa di Tivoli (ur. 30 sierpnia 1657 w Sankt Goar, zm. 17 stycznia 1706 w Rzymie – niemiecki malarz pejzażysta, syn Johana Heinricha Roosa, brat Johanna Melchiora i ojciec Cajetana.

Jego nauczycielem był ojciec, malarz portretów i scen pastoralnych Johan Heinrich Roos. W 1677 Philipp wyjechał do Włoch na stypendium ufundowane mu przez ladgrafa Hesji i podjął naukę u włoskiego malarza i dekoratora Giacinto Brandiego. Po przejściu na katolicyzm i ślubie z córką swojego mistrza Marią Isabellą, zdecydował się na pozostanie w Italii i zamieszkał w Tivoli pod Rzymem.

Philipp Peter Roos malował podobnie jak ojciec włoskie pejzaże z wyeksponowanymi zwierzętami, było to najczęściej bydło, owce i kozy. Na potrzeby swojej działalności malarz utrzymywał w swojej siedzibie w Tipoli tak wielką menażerię zwierząt, że jego dom nazwano Arką Noego. Artysta działał też w Schildersbent, stowarzyszeniu artystycznym malarzy holenderskich i flamandzkich mieszkających w Rzymie. Tam ze względu na szybkie tempo malowania zyskał przydomek Mercurius, inny przydomek Rosa di Tivoli wiązał się z miejscem jego zamieszkania.

Roosa malował w charakterystyczny sposób stosując śmiałe i szeroko pociągnięcia pędzla i głębokie kontrasty pomiędzy światłem i cieniem. Jego prace odznaczają się brązowo-żółtą kolorystyką i dzikim, posępnym pejzażem w tle. Ten sposób malowania znalazł wielu naśladowców, przez co atrybucja jego prac jest utrudniona.

W zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie znajdują się trzy obrazy malarza: Barany na tle ruin, Pasterz ze stadem i Krajobraz z bydłem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons