Piżmowiec syberyjski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Piżmowiec syberyjski
Moschus moschiferus[1]
Linnaeus, 1758
Piżmowiec syberyjski
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd parzystokopytne
Rodzina piżmowcowate
Rodzaj piżmowiec
Gatunek piżmowiec syberyjski
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 VU pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania
Czaszka piżmowca syberyjskiego

Piżmowiec syberyjski[3], piżmowiec[4], kabanga (Moschus moschiferus) – bezrogi gatunek ssaka kopytnego z rodziny piżmowcowatych (Moschidae) (wcześniej zaliczany był do jeleniowatych), żyjący w górskich lasach Azji.

Występowanie i biotop[edytuj]

Lasy i zarośla górskie Azji środkowowschodniej.

Charakterystyka ogólna[edytuj]

Podstawowe dane
Długość ciała 86-100 cm
Wysokość w kłębie 53-80 cm
Ogon (kwiat) 4-6 cm
Masa ciała 13-18 kg
Dojrzałość płciowa ok. 1,5 roku
Okres godowy
Ciąża 185-195 dni
Liczba młodych
w miocie
1-2
Długość życia

Ubarwienie żółtawobrunatne z jasnymi cętkami na tułowiu. Samce mają w górnej szczęce długie kły wystające na zewnątrz, na brzuchu zaś gruczoł wydzielający piżmo zwykle imitujące pot. Piżmo jest bardzo cenionym środkiem w przemyśle perfumeryjnym.

Zagrożenia i ochrona[edytuj]

Populacja piżmowców syberyjskich została ograniczona na skutek polowań i zniszczenia środowiska.

Przypisy

  1. Moschus moschiferus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Nyambayar, B., Mix, H. & Tsytsulina, K. 2015, Moschus moschiferus [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016 [online], wersja 2016-1 [dostęp 2016-08-07] (ang.).
  3. W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński, W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 171. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol.)
  4. K. Kowalski (redaktor naukowy), A. Krzanowski, H. Kubiak, B. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991, s. 265, seria: Mały słownik zoologiczny. ISBN 83-214-0637-8.

Bibliografia[edytuj]

  1. H. Komosińska, E. Podsiadło: saki kopytne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002. ISBN 83-01-13806-8.