Piotr Wszeborowic Stary

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Piotr Wszeborowic Stary
Herb rodowy
Łabędź
Ród

Łabędziowie

Rodzice

Wszebor

Administracja

kasztelan kruszwicki, wojewoda kujawski

Piotr Wszeborowic Stary herbu Łabędźrycerz polski, kasztelan kruszwicki, wojewoda kujawski.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rycerskiego rodu Łabędziów, wywodzącego się ze Śląska. Był synem Wszebora palatyna Bolesława Krzywoustego i Bolesława Kędzierzawego, wnukiem Piotra Włostowica. Odziedziczył po ojcu rodowe włości na Kujawach. W dokumentach źródłowych pierwszy raz wzmiankowany w 1175 jako przyszły fundator klasztoru premonstrantek przy kościele w rodowym Strzelnie. Należał do stronników i bliskich współpracowników Mieszka Starego i gdy ten w 1191 opanował Kujawy, powierzył Piotrowi Wszeborowicowi urząd kasztelana kruszwickiego i palatyna kujawskiego. Ufundował klasztor lubiński oraz być może kościół w Kazimierzu Biskupim[1]. Zmarł w 1194 lub 1198, znana jest z nekrologu lubińskiego dzienna data śmierci Piotra Wszeborowica – 10 marca.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Wszeborowic Stary[w:] Słownik biograficzny historii Polski, Pod red. Janiny Chodery i Feliksa Kiryka, Ossolineum, Wrocław 2006 tom II.
  • Piotr Wszeborowic Stary w iPSB

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Praca zbiorowa pod redakcją Zbigniewa Chodyły, Dzieje Kazimierza Biskupiego, wyd. 2, Konin: Wydawnictwo „Aspeks”, 2001, ISBN 83-88349-03-01