Piotrowin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wskrzeszenie Piotrowina - Grupa rzeźbiarska w poznańskiej Farze
Piotrowin wychodzący z grobu – portret św. Stanisława z klasztoru franciszkanów w Krakowie

Piotrowin – bohater hagiograficznej legendy z XI wieku, zapisanej w Żywocie św. Stanisława Wincentego z Kielczy. Biskup krakowski św. Stanisław ze Szczepanowa zakupił od Piotra Strzemieńczyka z Janiszewa, zwanego Piotrowinem, dobra ziemskie na rzecz biskupstwa. Po śmierci Piotrowina jego spadkobiercy upomnieli się o ziemię. Postawiony przed sądem Stanisław wyjaśnił w jaki sposób wszedł w posiadanie ziemi, lecz nie dano mu wiary. Wówczas biskup Stanisław poprosił o 3 dni przerwy, które poświęcił na post i modlitwę. Wszedł następnie do kościoła w Piotrawinie, odprawił Mszę Świętą, po której kazał otworzyć grób i wskrzesił Piotrowina, by ten poświadczył prawdę w procesie. Po zakończonej rozprawie odprowadził Piotrowina z powrotem do grobu.

W ikonografii Piotrowin występuje jako mała, modląca się postać, rzadziej jako kościotrup u boku św. Stanisława.

Piotrowin znajduje się u boku św. Stanisława w herbie gminy Stanisławów i gminy Łaziska.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • [1]
  • Józef Szczypka, Legendy polskie, Instytut Wydawniczy Pax, Warszawa 1983, ss. 48-53.
  • Julian Zinkow, Krakowskie podania, legendy i zwyczaje, Kraków 2007.
  • Tadeusz Grudziński, Bolesław Śmiały – Szczodry i biskup Stanisław. Dzieje konfliktu", Warszawa 1986.