Plac Wolności w Kielcach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
POL Kielce COA.svg Kielce
plac
Plac Wolności
Centrum
Distinctive emblem for cultural property.svg nr rej. A.395 z 22.03.1968 i z 14.08.1976[1]
Plac Wolności
Plac Wolności
Położenie na mapie Kielc
Mapa lokalizacyjna Kielc
plac Plac Wolności
plac Plac Wolności
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
plac Plac Wolności
plac Plac Wolności
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa lokalizacyjna województwa świętokrzyskiego
plac Plac Wolności
plac Plac Wolności
Ziemia50°52′03,6″N 20°38′00,0″E/50,867656 20,633338
Plac Bazarowy

Plac Wolności w Kielcach (dawn. Plac Bazarowy, Rynek, Plac Obrońców Stalingradu) – plac usytuowany w centrum Kielc. Rozchodzą się od niego ulice Mickiewicza, Słowackiego, Śniadeckich, Głowackiego, Ewangeliczna i Hipoteczna[2].

Plac został zaprojektowany w końcu XIX wieku jako drugi rynek. Otrzymał nazwę Plac Bazarowy (Bazarnaja Płoszczad`). Przez mieszkańców określany był mianem Bazarów[3]. W 1873 roku firma pochodzącego z Chęcin Chaskiela Landuna, na zlecenie 3 tys. akcjonariuszy, wybudowała na nim hale targowe. Następnie wybrukowano nawierzchnię. W 1879 na placu znajdowało się 34 sklepów i 21 jatek. W 1896 roku plac został oświetlony, ponadto wyremontowano hale[4].

We wtorki oraz piątki odbywały się w tym miejscu targi i jarmarki[3]. Do 1918 roku plac został w całości zabudowany, dzięki czemu stał się najdroższą częścią miasta. Pokój kosztował rocznie 100 rubli. W 1913 znajdowało się tu 28 posesji, z czego siedem należało do Żydów. Po odzyskaniu niepodległości nazwę zmieniono na Plac Wolności. W okresie międzywojennym plac dzierżawiony był przez Icka Tenenbauma, który wpłacał rocznie kieleckiemu magistratowi 5 tys. zł. Każdy targ przynosił dzierżawcy ok. 200 zł czystego zysku[4]. Organizowano również w tym miejscu uroczystości patriotyczne z udziałem Józefa Piłsudskiego[5]. W czasie okupacji niemieckiej nie wolno było używać nazwy Plac Wolności, dlatego plac określano mianem Rynku (Marktplatz)[3].

W 1949 roku zmieniono nazwę na Plac Obrońców Stalingradu. W latach 50. XX wieku został on przebudowany, w wyniku czego zlikwidowano targi[4]. Na placu odbywały się miejskie uroczystości[3]. Po 1989 roku przywrócono nazwę Plac Wolności, a we wschodniej części powstało kilkadziesiąt pawilonów handlowych[4]. 1 czerwca 2006 w XIX-wiecznym budynku przy Placu Wolności 2 oficjalnie otwarto Muzeum Zabawek i Zabawy[6].

Układ przestrzenny i ukształtowanie architektoniczne Placu Wolności wraz z wylotami ulic: Ewangelickiej, Hipotecznej, Mickiewicza, Słowackiego, Śniadeckich i Głowackiego, został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.395 z 22.03.1968 i z 14.08.1976)[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie. 2018-09-30. s. 19. [dostęp 2015-10-27].
  2. Plan Miasta Kielce. Warszawa: DAUNPOL, 2009. ISBN 978-83-7475-393-7.
  3. a b c d W. Dzikowski, D. Kopertowska: Toponimia Kielc. Warszawa-Kraków: PWN, 1976, s. 179.
  4. a b c d K. Urbański: Leksykon dziejów ludności żydowskiej Kielc 1789–2000. Kraków: Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej, 2002, s. 26. ISBN 83-7271-036-8.
  5. L. Cichocka: Marszałek Piłsudski stanie na Placu Wolności (pol.). echodnia.eu. [dostęp 2012-04-20].
  6. Ważne daty w historii Muzeum (pol.). muzeumzabawek.eu. [dostęp 2012-04-20].