Przejdź do zawartości

Pociąg Amerika

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Narada Adolfa Hitlera (pierwszy z prawej) z generałami w wagonie pociągu, 1941

Pociąg „Amerika” – specjalny pociąg (niem. Führersonderzugpol. pociąg specjalny wodza) kanclerza III Rzeszy Adolfa Hitlera, służący mu do przemieszczania się pomiędzy kwaterami wojennymi. Zostało wyprodukowanych 25 specjalnych składów wagonowych dla hitlerowskich dygnitarzy[1].

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Pociąg „Amerika” został oddany do użytku w sierpniu 1939. Zapewniał Hitlerowi komfortową mobilność[2]. W skład pociągu wchodziło z reguły kilka, kilkanaście (osiem do czternastu) wagonów specjalnych. Między innymi wagon wyposażony w urządzenia zasilające, wagon salonka Hitlera nr 10206, wagon konferencyjny, wagon do przewozu samochodów osobowych (reprezentacyjne limuzyny: Maybach, Horch 850 Pullman, terenowy sześciokołowy Mercedes-Benz W31 typ G4), dwa wagony kąpielowe, wagon łączności. Poza tym, każdy skład wyposażony był w dwa wagony z działkami przeciwlotniczymi kal. 20 mm wraz z 26 żołnierzami obsługi, które doczepione były na początku (za lokomotywą) i na końcu składu. Ponadto w składzie „Ameriki” znajdowały się: wagon eskorty, wagon restauracyjny, dwa wagony sypialne dla współpracowników Hitlera i zaproszonych do pociągu gości, dwa wagony dla personelu i wagon kierownika biura prasowego z krótkofalowym nadajnikiem radiowym o mocy 700 W. Wszystkie wagony były pomalowane w kolorze ciemnoniebieskim[3].

Podczas II wojny światowej pociąg Hitlera prowadzony był z reguły lokomotywami parowymi Baureihe 01, choć zdarzały się przypadki, w których do składu doczepiano parowozy Baureihe 03. Pociąg „Amerika” posiadał podwójną trakcję parową, na wypadek awarii lokomotywy. Wcześniej skład obsługiwały lokomotywy elektryczne, które w owym czasie były w Niemczech jednymi z najnowocześniejszych w Europie. Podczas obecności kanclerza w stolicy, skład można było zobaczyć na Dworcu Anhalckim (Anhalter Banhof).

„Amerika” była pierwszą wojenną kwaterą wodza III Rzeszy w czasie działań wojennych we wrześniu 1939. Po tym, jak Niemcy wypowiedziały wojnę Stanom Zjednoczonym w grudniu 1941, nazwa „Amerika” zamieniona została na bardziej germańską „Brandenburg” („Brandenburgia”). Pod koniec wojny pociąg wpadł w ręce zachodnich aliantów. Wagon, w którym Hitler pracował, został wysadzony w powietrze, aby nie stał się miejscem kultu zwolenników Hitlera[4].

W 2017 w Jedlinie-Zdroju, w sąsiedztwie kompleksu Riese, dla celów edukacyjnych zostały udostępnione odtworzone (repliki) dwa wagony pociągu: salonka sztabowa i uzbrojony wagon osłonowy[5] (artyleryjski)[6].

Tunel schronowy w Stępinie-Cieszynie do ochrony pociągu sztabowego Hitlera

Inne pociągi specjalne III Rzeszy

[edytuj | edytuj kod]
 Osobny artykuł: Führersonderzug.

Podobne pociągi posiadali inni dygnitarze III Rzeszy, między innymi marszałek Rzeszy Hermann Göring, podróżujący pociągiem o nazwie „Azja” i minister spraw zagranicznych Joachim von Ribbentrop. „Azja” należała z pewnością do składów, które swoim przepychem „biły na głowę” wszystkie inne pociągi dygnitarzy. Do wykończenia wagonów użyto najdroższego drewna, skór i tkanin. Marszałek Göring słynący zresztą z zamiłowania do luksusu (zob. Carinhall) dbał o to, aby jego wizerunek przewyższał wszystkich, nawet wodza.

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. TVP, Bogusław Wołoszański Sensacje XX wieku, odc. Operacja Foxley, 2005.
  2. Film dokumentalny Stalowa bestia Hitlera (tytuł oryg. Le train d'Hitler: bête d'acier), 2016.
  3. Leszek Adamczewski, Zniszczyć Warszawę! [online], odkrywcy.pl, 9 października 2013 [dostęp 2013-10-11] [zarchiwizowane z adresu 2013-10-12].
  4. Serial dokumentalny Hitler’s bodyguard, odc. 10 Hitler’s dangerous train journeys, 2008.
  5. W Jedlinie Zdroju można oglądać replikę wagonu Adolfa Hitlera. radiowroclaw.pl, 2017-06-17. [dostęp 2017-06-17].
  6. To ten człowiek stworzył Hitlera! Prowadził "Dziennik diabła" [online], fakt.pl, 27 marca 2018 [dostęp 2021-12-10].

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]