Podliść zwinny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Podliść zwinny
Philoscia muscorum[1]
(Scopoli, 1763)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Podtyp skorupiaki
Gromada pancerzowce
Rząd równonogi
Podrząd Oniscidea
Rodzina Philosciidae
Rodzaj Philoscia
Gatunek podliść zwinny

Podliść zwinny[2] (Philoscia muscorum) – gatunek lądowego skorupiaka z rzędu równonogów i rodziny Philosciidae[1].

Skorupiak ten szybko się porusza[3][2]. Występuje w wilgotnych miejscach, w Polsce na wybrzeżu[4][2],

Opis[edytuj | edytuj kod]

Podliść zwinny ma wydłużone, jajowate ciało[2], osiągające długość 12 mm[5].

Grzbiet tego skorupiaka jest gładki, lśniący[3], pokryty żółtobrunatnym i brunatnym deseniem[2]. Głowa (a dokładnie głowotułów, cefalotoraks) jest zwykle ciemna, kontrastując z jaśniejszym pereonem (tułowiem, toraksem). Wzdłuż środka pereonu biegnie zwykle ciemny pasek[5]. U ciemno ubarwionych osobników te wszystkie plamy są mniej wyraziste[3].

Przednia krawędź głowy jest zaokrąglona[2]. Po bokach nie tworzy płatu między okiem a podstawą czułka. Flagellum, czyli końcowy odcinek czułków II pary, zbudowane jest z 3 segmentów. Na głowie znajdują się oczy złożone[5].

Szerokość segmentów ciała przy przejściu od pereonu do pleonu (odwłoka, abdomenu) zmniejsza się gwałtownie. Brak płuc pleopodialnych widocznych jako pogrubione białe łatki. Ostatnim widocznym segmentem pleonu jest pleotelson, będący tak naprawdę połączeniem ostatniego segmentu i telsonu[5]. Jest on trójkątny[2], ostro zakończony, jego boczne krawędzie są wklęsłe. Epimery, czyli boczne przedłużenia tergitów (płytek grzbietowych), nadają bokom pleonu ząbkowany wygląd. Pleon ma parę uropodiów (odnóży ogonowych[2]). Wystają one poza obrys ciała[5].

Skorupiak ten szybko się porusza[3][2]. Nie potrafi zwinąć się w kulkę[5].

Siedlisko[edytuj | edytuj kod]

Podliść występuje w miejscach wilgotnych[4][2] w lasach, parkach, zaroślach, trawie[2]. Można go tam spotkać pod opadłymi liśćmi, kamieniami[2], leżącym drewnem[3], za korą drzew[2], przy korzeniach trawy[3].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Podliść zwinny występuje w Europie Zachodniej i Środkowej[4], znany jest również z północnozachodniej Afryki[3] i Azji[1].

Został introdukowany w Ameryce Północnej[5].

W Polsce w siedliskach naturalnych[4] występuje na wybrzeżu[2][4]. Synantropijny znany jest tylko z Gdańska-Oliwy i Poznania[4].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Philoscia muscorum, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d e f g h i j k l m n Mieczysław Górny, Andrzej Kaczanowski, Janina Kaczanowska, Jerzy Prószyński, Jan Maciej Rembiszewski, Mirosław Stankiewicz, Wojciech Staręga, Teresa Sulgostowska, Zuzanna Stromenger, Tomasz Umiński, Ludwik Żmudziński: Bezkręgowce. Zbigniew Chrzanowski (red.). Wyd. I. Warszawa: PW Wiedza Powszechna, 1976, seria: Mały słownik zoologiczny.
  3. a b c d e f g Wilfred Mark Webb, Charles Sillem: The British woodlice, veing a monograph of the terrestrial Isopod Crustacea occuring in the British Islands. London: DUCKWORTH & CO., 1906, s. 21. [dostęp 2019-09-15]. (ang.)
  4. a b c d e f Wojciech B. Jędryczkowski. Synantropijne równonogi lądowe (Isopoda, Oniscoidea) Polski. „Fragmenta Faunistica”. 25 (7), s. 1–12, 1979-12-32. Polska Akademia Nauk; Instytut Zoologii. [dostęp 2019-09-10]. 
  5. a b c d e f g Jeffrey W. Shultz. A guide to the identification of the terrestrial Isopoda of Maryland, U.S.A. (Crustacea). „ZooKeys”. 801, s. 207–228, 2018. DOI: 10.3897/zookeys.801.24146 (ang.). [dostęp 2019-09-10].  (PDF)