Pojezierze Święciańskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pojezierze Święciańskie

Pojezierze Święciańskie (biał. Свянцянскія грады, it. Švenčionių aukštuma) − system grzbietów morenowych[1] w północno-zachodniej części obwodu mińskiego i południowo-zachodniej części witebskiego, a także we wschodniej części Litwy.

Pojezierze Święciańskie rozciąga się z równoleżnikowo na długości 120-130 km i południkowo na 35-45 km, zajmując powierzchnię ok. 2,7 tysiąca km². Najwyższy punkt pojezierza położony jest w rejonie postawskim, wznosząc się na wysokość 228 m n.p.m. Pojezierze Święciańskie sąsiaduje z Pojezierzem Uszacko-Lepelskim oraz Niziną Połocką, Górnoberezyńską i Naroczańsko-Wileńską.

Pojezierze jest bogate w jeziora (Miadzioł, Dołża, Szo i najgłębsze Długie) i rzeki, z których główne to Dźwina i Niemen[2].

Pod cele rolnicze eksploatowane jest 40% obszaru pojezierza, lasy zajmują 25%.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Республика Беларусь
  2. Туристская энциклопедия Беларуси. — Мн. : БелЭн, 2007. — 648 с. ​ISBN 978-985-11-0384-9