Południk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pomnik 18 południka, przechodzącego przez miasto Bydgoszcz
Południk, linie pionowe. Wyróżniono południk zerowy

Południk geograficzny – linia na powierzchni Ziemi o kształcie zbliżonym do półokręgu, która łączy oba bieguny, o długości ok. 20 tys. km[1], wyznaczająca kierunek północ-południe i przecinająca prostopadle równik. Południkiem miejscowym (danego punktu Ziemi) jest południk przechodzący przez dane miejsce. Żaden z południków nie jest szczególnie wyróżniony. Za południk początkowy (zerowy) przyjęto w 1884 roku południk przechodzący przez obserwatorium w Greenwich. Płaszczyzna południka 0° i 180° dzieli kulę ziemską na dwie półkule – wschodnią i zachodnią.

Południki łączące bieguny magnetyczne to południki magnetyczne, te które łączą bieguny geograficzne to południki geograficzne, zaś te przedstawione na mapiepołudniki kartograficzne.

W astronomii sferycznej południk niebieski to połowa koła wielkiego łączącego bieguny niebieskie i przechodzącego przez zenit. Względem południka niebieskiego określa się kąt godzinny ciał niebieskich a także azymut astronomiczny. Na południku niebieskim zachodzą kulminacje ciał niebieskich.

Przypisy

  1. W systemie odniesienia WGS 84, w którym kształt Ziemi przybliżony jest elipsoidą obrotową długość ta wynosi 20 003,93 km ([1])

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

WiktionaryPl nodesc.svg
Zobacz hasło południk w Wikisłowniku