Pokłon pasterzy (obraz El Greca z 1614)
![]() | |
Autor | |
---|---|
Data powstania |
1612–1614 |
Medium | |
Wymiary |
319 × 180 cm |
Miejsce przechowywania | |
Miejscowość | |
Lokalizacja |
Pokłon pasterzy – jeden z ostatnich obrazów hiszpańskiego malarza pochodzenia greckiego Dominikosa Theotokopulosa, znanego jako El Greco.
Motyw przedstawiony na obrazie został zaczerpnięty z Ewangelii św. Łukasza (2: 15-21) i dotyczy wydarzeń zaraz po narodzeniu Chrystusa[1].
Jest to jeden z ostatnich obrazów El Greca i jedno z najbogatszych kolorystycznie dzieł tego artysty. Również ekstremalnie wydłużone postacie są charakterystyczne dla twórczości artysty w jego ostatnich latach twórczych. Obraz przez wiele lat wisiał w jednej z kaplic klasztoru św. Dominika w Toledo. W 1824 roku został przeniesiony do ołtarza głównego, w miejsce innego dzieła artysty. W 1954 roku obraz trafił do Muzeum Prado.
Opis obrazu
[edytuj | edytuj kod]Tradycyjnie, na białej pieluszce leży Dzieciątko od którego bije blask oświetlający skupionych wokół niego rodziców i pasterzy. Światło mieni się na kolorowych szatach wszystkich zebranych tworząc wrażenie tanecznego ruchu figur. Kontrast pomiędzy jasnymi i ciemnymi fragmentami kompozycji potęguje wrażenie doniosłej chwili. Nad Dzieciątkiem unoszą się aniołowie również pławiący się w świetle małego Jezusa. Ta partia obrazu może przypominać brakujący fragment innego dzieła pt. Otwarcie piątej pieczęci Apokalipsy.
W tym samym roku powstała druga wersja Pokłonu pasterzy znajdująca się obecnie w Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Hołd pasterzy jest również opisany w Protoewangelii Jakuba i Pseudoewangelii Mateusza.
- ↑ Druga wersja w Metropolitan Museum of Art.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Andras Szekely: Malarstwo hiszpańskie. Warszawa: WAiF, 1974.
- J. Rogelio Buendía: A Basic guide to The Prado. Monterreina Madrid, 1989. ISBN 84-85041-22-4. (ang.).