Poliśke

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Poliśke
Поліське
Ilustracja
Opuszczony budynek administracyjny
Państwo

 Ukraina

Obwód

kijowski

Rejon

wyszogrodzki

Populacja 
• liczba ludności


0

Położenie na mapie Kijowa i obwodu kijowskiego
Mapa konturowa Kijowa i obwodu kijowskiego, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Poliśke”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, u góry znajduje się punkt z opisem „Poliśke”
Ziemia51°14′27,269″N 29°23′13,110″E/51,240908 29,386975
Portal Ukraina

Poliśke (ukr. Поліське) – dawne osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie kijowskim, nad rzeką , dawna siedziba administracyjna rejonu poleskiego.

Nieistniejący już kościół katolicki

Pierwotnie miejscowość nazywała się Chabne (ukr. Хабне; ros. Хабное), w czasach radzieckich w 1934 roku została przemianowana na Kahanowyczi Perszi (ukr. Кагановичі Перші; ros. Кагановичи Первые), a w 1957 roku na Poliśke.

Miejscowość wzmiankowana była po raz pierwszy jako wioska w XV wieku. Od 1567 roku była własnością Charlęskich[1]. Od 1850 do 1918 roku była siedzibą rodu Horwattów. W XIX wieku miasteczko było znacznym ośrodkiem przemysłu tkackiego ze zdecydowaną przewagą ludności żydowskiej (80% w 1890 roku). W drugiej połowie XIX wieku i na początku XX wieku działała tu znana na Ukrainie kapela klezmerska Makonowieckich. W czasie istnienia ZSRR stopniowej zagładzie lub dewastacji uległy wszystkie zabytki w miejscowości: pałac Radziwiłłów z początku XIX wieku[2], dwie cerkwie (XVIII i XIX wiek) i drewniany kościół katolicki z XIX wieku z dwuwieżową fasadą.

Poliśke w 1885 roku

Siedziba dawnej gminy Chabne(ukr.) w powiecie radomyskim, a od 1919 roku w czarnobylskim na Ukrainie.

W 1938 roku miejscowość otrzymała status osiedla typu miejskiego. Po katastrofie w Czarnobylu Poliśke całkowicie podupadło, gdyż leżało w bezpośrednim sąsiedztwie ewakuowanej strefy czarnobylskiej. W 1999 roku ludność miasta i okolic została przymusowo przesiedlona, gdyż pomiary radioaktywności zmusiły władze do weryfikacji pierwotnego zasięgu Strefy Wykluczenia. W 2005 roku żyło tam nielegalnie około tuzina starszych mieszkańców tzw. samosiołów.

Ludzie urodzeni w Chabnem[edytuj | edytuj kod]

  • Stanisław Horwatt (1895–1939), major dyplomowany kawalerii Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari
  • Iser Kuperman (1922–2006), siedmiokrotny mistrz świata w warcabach (w latach 1958-1974) i autor podstawowych prac o teorii warcabów

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Henryk Litwin, Napływ szlachty polskiej na Ukrainę 1569-1648, Warszawa 2000, s. 171.
  2. Antoni Urbański: ''Pro memoria: 4-ta serja rozgromionych dworów kresowych, (IV cz. książki Memento kresowe). Warszawa: 1929, s. 108.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]