Politruk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy osoby kierującej pracą polityczno-wychowawczą w radzieckich siłach zbrojnych. Zobacz też: inne znaczenia słowa Komisarz.
Obraz Kuźmy Pietrowa-Wodkina „Śmierć komisarza” z 1928 znajdujący się w zbiorach Państwowego Muzeum Rosyjskiego w Petersburgu

Politruk (skrót od ros. политический руководитель, politíczeskij rukowodítiel – kierownik polityczny) – pierwotnie (1919–1942, z przerwami) funkcja osoby kierującej pracą polityczno-wychowawczą w pododdziałach Armii Czerwonej i Floty. W siłach zbrojnych ZSRR w latach 1935–1942 także stopień wojskowy w korpusie oficerów politycznych wszystkich rodzajów wojsk, bezpośrednio wyższy od stopnia młodszy politruk, bezpośrednio niższy od stopnia starszy politruk (ros. старший политрук)[1].

W czasie II wojny światowej po rozpoczęciu przez III Rzeszę operacji „Barbarossa” wzięci do niewoli radzieccy komisarze polityczni byli masowo mordowani przez Niemców na podstawie rozkazu „Kommissarbefehl”.

Najbardziej znani oficerowie polityczni[edytuj]

W znaczeniu potocznym oznacza osobę dbającą (często z nadania rządzącej partii) o sprawy polityczne w instytucji.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. политрук (ros.). W: Энциклопедический словарь. [on-line]. Академик, 2000-2014, 2009.. [dostęp 2015-10-12].