Pomnik Klawiatury w Jekaterynburgu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pomnik Klawiatury
Памятник клавиатуре
Памятник клавиатуре
Państwo  Rosja
Obwód  Obwód swierdłowski
Miejscowość Jekaterynburg
Typ pomnika Sztuka ziemi
Projektant Anatolij Wiatkin
Rozpoczęcie budowy 27 września 2005
Ukończenie budowy 3 października 2005
Odsłonięto 5 października 2005
Położenie na mapie Jekaterynburga
Mapa lokalizacyjna Jekaterynburga
Pomnik Klawiatury
Pomnik Klawiatury
Położenie na mapie obwodu swierdłowskiego
Mapa lokalizacyjna obwodu swierdłowskiego
Pomnik Klawiatury
Pomnik Klawiatury
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Pomnik Klawiatury
Pomnik Klawiatury
Ziemia 56°49′56,8″N 60°36′27,3″E/56,832444 60,607583
Jekaterynburski Pomnik Klawiatury

Pomnik Klawiatury (ros. Памятник клавиатуре) – znajdujący się w Jekaterynburgu, w obwodzie swierdłowskim pomnik związany ze sztuką ziemi przedstawiający klawiaturę QWERTY.

Charakterystyka[edytuj]

Historia i opis[edytuj]

Monument powstał w 2005 roku w związku z odbywającym się w mieście festiwalem "Długie historie Jekaterynburga", a jego autorem jest Anatolij Wiatkin związany z grupą "ArtPolitika"[1][2]. Pomnik położony jest na nabrzeżu rzeki Iset, w rejonie ulicy Gogola[3]. Montaż elementów trwał od 27 września do 3 października 2005 roku, a sam pomnik został oficjalnie odsłonięty 5 października tego samego roku[3]. Jekaterynburski pomnik klawiatury składa się z 86 klawiszy, ważących od 100 do 500 kilogramów[3]. Klawisze wykonane są z betonu i umieszczone w specjalnych zagłębieniach, w odległości od siebie około 15 centymetrów, a sam pomnik zajmuje powierzchnię 16 na 4 metrów[3]. Klawisze ułożone są zgodnie z porządkiem klawiatury QWERTY jaka używana jest na terenie Federacji Rosyjskiej, tzn. oddają one zarówno litery z alfabetu łacińskiego jak i z cyrylicy[3]. Spacja jest najcięższym klawiszem, ważącym przeszło 500 kilogramów[4].

Symbolika[edytuj]

Pomnik klawiatury jest przedstawicielem tzw. sztuki ziemi i ma symbolizować erę komputerową w dziejach ludzkości, a także pokazywać że Jekaterynburg w XXI wieku jest miastem nowoczesnych technologii[3]. Każdy klawisz jest jednocześnie swego rodzaju ławką, na której przechodnie i turyści mogą swobodnie usiąść[3]. Jednocześnie jego symbolika ma mieć nie tylko odniesienie lokalne, ale także międzynarodowe – klawiatura jest w tym przypadku, w zamyśle twórców pomnika, narzędziem komunikacji pomiędzy ludźmi na całym świecie i rzeczą która towarzyszy nieustannie współczesnemu człowiekowi[3]. Ważne jest także umiejscowienie dwóch alfabetów na klawiaturze: łacińskiej oraz cyrylicy[5]. W ten sposób pomnik ma łączyć dwie cywilizacje: Wschodu i Zachodu i wskazywać, że Jekaterynburg leży na granicy dwóch światów[3]. Umiejscowienie pomnika na nabrzeżu rzecznym w otoczeniu zarówno terenów zielonych jak i skał ma na celu symboliczne wkomponowanie go w przyrodę, a także stworzenie swego rodzaju ogrodu skalnego[3].

Dalsze losy[edytuj]

Parokrotnie zdarzały się przypadki kradzieży klawiszy z pomnika[6]. Skradziono m.in. klawisze "F1", "F2", "F3", "Y" oraz klawisz "Windows"[7]. W 2011 roku, po jednej z kradzieży jedno z muzeów w Permie zaproponowało przeniesienie pomnika do tamtego miasta, gdyż jak sugerowano władze Jekaterynburga nie troszczą się o monument i nie doceniają go[7]. W istocie, mimo wielkiej popularności i trafienia na łamy przewodników po mieście, pomnik nie został oficjalnie uznany przez władzę Jekaterynburga i jako taki nie figuruje na liście obiektów o znaczeniu kulturalnych i turystycznym[8]. Po aktach kradzieży klawiszy, pomnik został oficjalnie odrestaurowany 17 sierpnia 2011 roku[9]. Zapowiedziano też zbiórkę podpisów pod petycją o wpisanie go na listę dziedzictwa w mieście i tym samym zapobieżeniu przed jego przeniesieniem do Permu[9].

Według projektantów i mediów uralskich pomnik jest jedynym tego typu monumentem na świecie, a także największą na świecie klawiaturą[4]. Swoje zainteresowanie pomnikiem w czasie wizyty w Jekaterynburgu wyraził Niklaus Wirth[10]. W 2011 roku pomnik brał udział w konkursie "7 cudów Rosji"[3]. Tego samego roku, w wyniku publicznego głosowania, znalazł się na liście najciekawszych atrakcji turystycznych Jekaterynburga[11]. Trafił tym samym na tzw. Czerwoną Linię Jekaterynburga, nowy szlak turystyczny wytyczony wśród zabytków miasta[11][12].

Przypisy