Porzekadło

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Porzekadło – utrwalona w praktyce językowej paremia, pełniąca funkcję ocenną[1], często humorystyczną[2]. W odróżnieniu od przysłowia nie wyraża bezpośredniego zamiaru dydaktycznego, choć taki sens może pośrednio wynikać z samego elementu ocennego. Jako cechy porzekadła wymienia się również obrazowość i dostosowanie do konkretnej sytuacji, co odróżnia je od przysłowia, mającego charakter ogólny[3].

Granica między porzekadłem a przysłowiem bywa trudna do nakreślenia[1]. Terminy te są często traktowane jako równoznaczne, szczególnie w starszych koncepcjach klasyfikacyjnych i kontekstach nieterminologicznych[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Jozef Mlacek, Peter Ďurčo, Frazeologická terminológia, Bratysława: Komisia pre výskum frazeológie pri Slovenskom komitéte slavistov, 1995 (słow.).
  2. Príslovia, porekadlá a pranostiky, Svet okolo nás, 20 listopada 2017 [dostęp 2019-06-08] (słow.).
  3. Jozef Mistrík, Encyklopédia jazykovedy, wyd. 1, Bratysława: Obzor, 1993, s. 331, ISBN 80-215-0250-9, OCLC 29200758 (słow.).