Powstanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy zbrojnej walki. Zobacz też: film o takim tytule.

Powstanie, rebelia[1], dawniej insurekcja[2] – zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy lub władzy okupacyjnej.

Powstania często dążyły do uzyskania niepodległości państwa, autonomii obszaru lub przyłączenia obszaru do innego państwa, ale bywały też powstania będące jedynie wyrazem protestu przeciw władzy lub klasie posiadającej (prawo oporu).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

 Zobacz też kategorię: Polskie powstania.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Od łac. re- 'znów, na nowo' i bellum 'wojna' Słownik Wyrazów Obcych
  2. Z łac. insurectio 'powstanie' od łac. insurgere 'powstawać przeciw komu, buntować się'; in- 'wewnątrz; do, ku, na' i surgere 'podnosić się' Słownik Wyrazów Obcych

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ​ISBN 83-01-13506-9
  • Norbert Wójtowicz, Powstanie, [w:] Pamięć Walki. Powstanie Warszawskie 1944, Warszawa sierpień 2007 Muzeum Niepodległości, s. 4-9.