Powstanie więźniów w Kengirze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Powstanie więźniów łagru w Kengirze, koło dzisiejszego Żezkazganu w Kazachstanie w maju i czerwcu 1954.

W powstaniu uczestniczyło ponad 8 tysięcy więźniów. Aktywną rolę odegrali Ukraińcy, w tym wielu członków UPA, którzy stanowili ponad połowę powstańców. Za przywódców powstania uważa się żołnierzy UPA – Hersza Kellera[1] lub Mychajła Sorokę[2].

25 czerwca oddziały uzbrojone w czołgi rozbiły powstanie. Liczba ofiar wynosiła do 700 osób. W pół roku po powstaniu zbudowane nieopodal osiedla otrzymały nową nazwę – Żezkazgan. Powstanie zostało opisane między innymi przez Aleksandra Sołżenicyna oraz Anne Applebaum.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Интернет-провайдер RopNet, www.e-slovo.ru [dostęp 2017-12-15] [zarchiwizowane z adresu 2012-04-27].
  2. Легенда Гулага, focus.in.ua [dostęp 2017-12-15] [zarchiwizowane z adresu 2009-03-21].