Prążkopiór modroskrzydły

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Prążkopiór modroskrzydły
Siva cyanouroptera[1]
Hodgson, 1837
Prążkopiór modroskrzydły
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina pekińczyki
Rodzaj Siva
Hodgson, 1837
Gatunek prążkopiór modroskrzydły
Synonimy

Minla cyanouroptera (Hodgson, 1837)
Actinodura cyanouroptera (Hodgson, 1837)

Podgatunki

S. c. cyanouroptera (Hodgson, 1837)
S. c. aglae (Deignan, 1942)
S. c. wingatei (Ogilvie-Grant, 1900)
S. c. sordida (Hume, 1877)
S. c. wirthi (Collar, 2011)
S. c. orientalis (Robinson & Kloss, 1919)
S. c. rufodorsalis (Engelbach, 1946)
S. c. sordidior (Sharpe, 1888)

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Prążkopiór modroskrzydły[3], kolorzyk błękitny[4] (Siva cyanouroptera) – gatunek małego ptaka z rodziny pekińczyków (Leiothrichidae). Występuje w południowo-wschodniej Azji i Indonezji. Jego zasięg występowania to ok. 2 840 000 km2[5].

Systematyka[edytuj]

Wyróżniono kilka podgatunków M. cyanouroptera[6][7]:

  • Siva cyanouroptera cyanouroptera – środkowe i wschodnie Himalaje do północno-zachodniej Mjanmy.
  • Siva cyanouroptera aglae – południowo-wschodni Asam (północno-wschodnie Indie) i zachodnia Mjanma.
  • Siva cyanouroptera wingatei – północno-wschodnia Mjanma, północna Tajlandia, południowe Chiny, Laos i północny Wietnam.
  • Siva cyanouroptera sordida – południowo-wschodnia Mjanma, północno-zachodnia i zachodnia Tajlandia.
  • Siva cyanouroptera wirthi – południowy Laos.
  • Siva cyanouroptera orientalis – wschodnia Kambodża i południowy Wietnam.
  • Siva cyanouroptera rufodorsalis – południowo-wschodnia Tajlandia i południowo-zachodnia Kambodża.
  • Siva cyanouroptera sordidiorPółwysep Malajski.

Morfologia[edytuj]

Cechy gatunku
Brak różnicy między płciami. Wierzch głowy w czarno-białe, niekontrastowe paski. Ogólnie głowa brudnobiała, na dole rozmyta w brąz. Dziób brudnożółty. Wierzch ciała i barkówki jasnocynamonowe. Lotki czarne z białymi brzegami. Ogon z wierzchu niebieskawo-brązowy, z czarnym paskiem przedkońcowymi i białym końcowym. Nogi różowe, pazury z czarnymi miejscami, ale różowe. Od spodu ogon brązowy. Koniec sterówek równo ścięty. Spód ciała brudnobiały. Czarne oczy.
Wymiary
  • długość ciała: 14–16 cm
  • waga: 14–30 gram

Ekologia[edytuj]

Biotop
Krzewiaste zarośla, lasy mieszane oraz liściaste i bory szpilkowe na wysokości 250–3000 m n.p.m.
Zachowanie
Tworzy małe stadka.
Lęgi
Okres lęgowy trwa marzec-sierpień. Samica składa 2–5 jaj, inkubacja trwa 14 dni.
Pożywienie
Owady, małe owady i nasiona.

Przypisy

  1. Minla cyanouroptera. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 2016-03-29]
  2. BirdLife International 2012. Minla cyanouroptera. W: IUCN 2016. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015-4. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2016-03-29]
  3. P. Mielczarek, M. Kuziemko: Rodzina: Leiothrichidae Swainson, 1831 - pekińczyki - Babblers, laughing-thrushes and allies (wersja: 2015-05-27). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-03-29].
  4. P. Mielczarek, W. Cichocki. Polskie nazewnictwo ptaków świata. „Notatki Ornitologiczne”. Tom 40. Zeszyt specjalny, s. 298, 1999. ISSN 0550-0842. 
  5. Bird Life International
  6. F. Gill, D. Donsker: Laughingthrushes (ang.). IOC World Bird List: Version 6.1. [dostęp 2016-03-29].
  7. Blue-winged Siva (Siva cyanouroptera) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2012-10-21].

Bibliografia[edytuj]

  • David Burni, Ben Hoare, Joseph DiCostanzo, BirdLife International (mapy wyst.), Phil Benstead i inni: Encyklopedia Ptaki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009. ISBN 9788301157333.