Prężność pary wodnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Prężność pary wodnej (ciśnienie pary wodnej) – ciśnienie cząstkowe wywierane przez parę wodną zawartą w powietrzu, określane w jednostkach ciśnieniamilimetrach słupa rtęci (mm Hg) lub hektopaskalach (hPa).

Do pomiaru prężności pary wodnej służy psychrometr.

Średnie ciśnienie pary wodnej na kuli ziemskiej przyjmuje najniższe wartości w obszarach podbiegunowych, zwłaszcza w zimie (poniżej 1 hPa), a największe w strefie równikowej, do 25-30 hPa.

Rodzaje prężności pary wodnej[edytuj | edytuj kod]

  • Prężność aktualna () – prężność obserwowana w danym miejscu oraz w danej chwili.
  • Prężność maksymalna (nasycająca, ) – najwyższa wartość ciśnienia, jaka może wystąpić w danej temperaturze, odpowiada ciśnieniu pary nasyconej w tej temperaturze. Rośnie ona z temperaturą. Osiągnięcie ciśnienia nasycającego jest warunkiem rozpoczęcia się procesu kondensacji (skraplania). Stan taki może być osiągnięty na skutek:
    • parowania
    • obniżenia temperatury

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedia Szkolna. Geografia, WSiP, 2006