Prawa elektrolizy Faradaya

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

Prawa elektrolizy Faradaya – dwa prawa elektrochemii sformułowane przez Michaela Faradaya w 1834 roku[1]:

Pierwsze prawo[edytuj | edytuj kod]

Masa substancji wydzielonej podczas elektrolizy jest proporcjonalna do ładunku, który przepłynął przez elektrolit

gdzie:

równoważnik elektrochemiczny,
– ładunek elektryczny,
natężenie prądu elektrycznego,
– czas.

Drugie prawo[edytuj | edytuj kod]

Ładunek potrzebny do wydzielenia lub wchłonięcia masy jest dany zależnością

gdzie:

stała Faradaya (w kulombach/mol),
– ładunek jonu (bezwymiarowe),
masa molowa jonu (w gramach/mol).

Inne sformułowanie drugiego prawa elektrolizy Faradaya brzmi:

Stosunek mas oraz substancji wydzielonych na elektrodach podczas przepływu jednakowych ładunków elektrycznych jest równy stosunkowi ich równoważników elektrochemicznych oraz i stosunkowi ich mas równoważnikowych oraz czyli:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Faradaya prawa elektrolizy, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2023-03-24].