Prawo celne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Prawo celne – dziedzina prawa regulująca zasady i tryb przywozu towarów na dany obszar celny oraz wywozu towarów z obszaru celnego oraz związane z tym prawa i obowiązki osób oraz uprawnienia i obowiązki organów celnych.

Polskie prawo celne uległo bardzo znaczącym zmianom w chwili wstąpienia Polski do Unii Europejskiej 1 maja 2004 r., co związane jest z przystąpieniem Polski do Unii Celnej tworzonej przez państwa członkowskie UE. Obowiązujący do tej pory Kodeks celny oraz wszystkie rozporządzenia wykonawcze wydane na jego podstawie przestały obowiązywać.

Z dniem wejścia Polski do UE zaczęło w Polsce obowiązywać prawo wspólnotowe, regulujące zagadnienia celne. Podstawowymi aktami prawnymi z zakresu prawa celnego są Wspólnotowy Kodeks Celny oraz Przepisy Wykonawcze do Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Oba akty mają rangę rozporządzeń wspólnotowych.

Na poziomie krajowym przepisy wspólnotowe uzupełniane są przez regulacje zawarte w ustawie z 19 marca 2004 r. Prawo celne.

Ustawa Prawo celne[edytuj]

Ustawa z dnia 19 marca 2004 Prawo celne
Nazwa potoczna Prawo celne
Data wydania 19 marca 2004
Miejsce publikacji  Polska, Dz.U. 2004 nr 68 poz. 622
Tekst jednolity Dz.U. 2016 poz. 1880
Data wejścia w życie 1 maja 2005
Rodzaj aktu ustawa
Przedmiot regulacji prawo celne
Status obowiązujący
Ostatnio zmieniony przez Dz.U. 2014 poz. 1662
Wejście w życie ostatniej zmiany 1 stycznia 2015
Zastrzeżenia dotyczące pojęć prawnych

Ustawa jest uzupełnieniem celnego prawa wspólnotowego w Polsce.

Nowelizacje[edytuj]

Ustawę znowelizowano wielokrotnie. Ostatnia zmiana weszła w życie w 2015 roku[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Ustawa z dnia 7 listopada 2014 r. o ułatwieniu wykonywania działalności gospodarczej (Dz.U. 2014 poz. 1662)

Linki zewnętrzne[edytuj]

Scale of justice gold.png Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.