Primula integrifolia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Primula integrifolia
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd wrzosowce
Rodzina pierwiosnkowate
Rodzaj pierwiosnek
Nazwa systematyczna
Primula integrifolia L.
Sp. Pl. 144 1753[2]
Synonimy

Aretia integrifolia (L.) Link
Auricula integrifolia (L.) Spach
Auricula-ursi integrifolia (L.) Soják[2]

Primula integrifolia L. – gatunek rośliny z rodziny pierwiosnkowatych (Primulaceae Vent.). Występuje naturalnie w Alpach – rośnie powszechnie w Alpach Centralnych, bywa również rzadko spotykany w Północnych i Południowych Alpach Wapiennych[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Bylina dorastająca do 1–5 cm wysokości[3].
Liście
Są mięsiste, zwężające się u nasady. Są gładkie – rzadko pokryte drobnymi włoskami. Mają do 3 cm długości i 1 cm szerokości. Brzegi liści są całobrzegie. Osadzone są na krótkim ogonku liściowym. Zebrane są w odziomkową rozetę[3].
Kwiaty
W czasie kwitnienia wyrasta głąbik o wysokości 1–5 cm. Jest on drobno owłosiony. Na jego szczycie zazwyczaj znajdują się dwa kwiaty. Kielich ma rurkowaty kształt i zakończony jest jajowatymi ząbkami. Płatki zrośnięte są w krótką rurkę, są wcięte na końcach i mają 1,5–2 cm średnicy. Mają ciemnoróżową barwę[3].
Owoce
Torebki o okrągławym kształcie[3].
Gatunki podobne
Roślina jest podobna do pierwiosnka maleńkiego (Primula minima), który również znajduje się pod ochroną. Dorasta on tylko do 4 cm wysokości. Liście odziomkowe zebrane są w gęstą rozetę i ich brzegi są ząbkowane przy wierzchołku. Ma płatki do połowy wcięte. Występuje na kwaśnym podłożu – na piargach i wyleżyskach śnieżnych[3].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Kwitnie od maja do lipca. Występuje na wyleżyskach śnieżnych oraz wilgotnych murawach. Preferuje lekko kwaśne podłoże, ubogie w wapń. Występuje na wysokości do około 3000 m n.p.m.[3]

Gatunek ten znajduje się pod ochroną[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-05-30].
  2. a b Primula integrifolia L. (ang.). The Plant List. [dostęp 7 lipca 2015].
  3. a b c d e f g h Wolfgang Hensel: Rośliny Alp. Rozpoznać – Podziwiać – Chronić. Warszawa: Bauer-Weltbild Media, 2001, s. 35. ISBN 83-88729-72-1. (pol.)