Prokul

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Prokulimię męskie pochodzenia łacińskiego, należące do niedużej grupy najstarszych imion rzymskich (imion właściwych, praenomen, por. Marek, Tyberiusz, Tytus), i oznaczające "urodzony, kiedy ojciec był daleko" (por. procul — "daleko"). Prokul już w epoce klasycznej zaczął występować także w funkcji przydomka (cognomen)[1]. Istniało kilku świętych patronów tego imienia[2].

Prokul imieniny obchodzi 18 sierpnia, 19 października, 1 grudnia i 9 grudnia.

Znane osoby noszące imię Prokul:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. T. Milewski, Społeczeństwo rzymskie w świetle imiennictwa osobowego, [w:] Filomata nr 143, grudzień 1960
  2. Henryk Fros, Franciszek Sowa, Księga imion i świętych t.4, Kraków: Wydaw. WAM, 2000, ISBN 83-7097-671-9, OCLC 830259526.