Prolepsis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Prolepsis (łac. anteoccupatio, pol. uprzedzenie) – figura retoryczna, w starożytnej retoryce, próba uniknięcia potencjalnych sprzeciwów poprzez odpowiadanie na pytania, które mogliby zadać słuchacze. Mówiąc inaczej, przy stosowaniu prolepsis nadawca stawia się po stronie słuchacza i próbuje się domyślić jakie wątpliwości mogą powstać.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • A. C. Zijderveld, On Clichés: The Supersedure of Meaning by Function in Modernity. Routledge, 1979