Przepływność

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przepływność (ang. bit rate, bitrate) – wielkość używana w telekomunikacji i informatyce określająca ilość informacji (bitów) transmitowanych w jednostce czasu poprzez kanał komunikacyjny[1].

Mierzona jest w bitach na sekundę (b/s lub bps, od ang. bits per second) lub, rzadko, w bajtach na sekundę (B/s lub Bps) i ich wielokrotnościach: kb/s, Mb/s, Gb/s, kB/s, MB/s. W praktyce spotykane są zarówno prefiksy dziesiętne (k = 1000, M = 1 000 000), jak i binarne (K = 1024, M = 1 048 576)[1]. Nie są stosowane inne przedziały czasowe niż sekunda[1].

Ze względu na tę samą jednostkę przepływność jest często mylnie utożsamiana z przepustowością. Ta pierwsza jest miarą chwilowego natężenia strumienia danych, natomiast ta druga stałym parametrem charakteryzującym tor lub kanał komunikacyjny.

Wyznaczanie przepływności[edytuj | edytuj kod]

Przepływność oblicza się według następującego wzoru:

gdzie:

– szybkość generowania znaków, w bodach,
– wartościowość sygnału (binarny – 2, ósemkowy – 8 itd.).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]