Przestrzeń wchodu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Przestrzeń wchodu, wchód miednicy – jest ograniczona przez dwie równoległe płaszczyzny, z których górna biegnie przez guzki łonowe i wzgórek kości krzyżowej (górna płaszczyzna wchodu), a dolna przez kresę graniczną (dolna płaszczyzna wchodu)[1]. Wymiar prosty płaszczyzny wchodu górnej przebiega od górnego brzegu spojenia łonowego do promontorium (krążek międzykręgowy pomiędzy L5 a kością krzyżową). Prawidłowo powinien on mieć 11 cm. Wymiar poprzeczny wchodu łączy oba najbardziej oddalone punkty linii granicznych i wynosi 12–13 cm. Wymiar skośny przebiega od wyniosłości biodrowo-łonowej do stawu krzyżowo-biodrowego strony przeciwnej i wynosi 12–13 cm[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Grzegorz H. Bręborowicz, Położnictwo i ginekologia Wydawnictwo Lekarskie PZWL, s. 319-321, Warszawa, 2005.
  2. Michał Troszyński, Położnictwo - ćwiczenia : podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, s. 30., 2003.