Spojenie łonowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Miednica (kość miedniczna, os coxae) żeńska - budowa. Spojenie łonowe zaznaczone jako 5
Opis numeracji:
1. kość krzyżowa (os sacrum)
2. kość biodrowa (os ilium)
3. kość kulszowa (os ischii)
4. Kość łonowa (os pubis):
a) gałąź górna (ramus superior)
b) trzon (corpus)
c) gałąź dolna (ramus sinferior)
d) guzek łonowy (tuberculum pubicum)
5. spojenie łonowe (symphisis pubica)
6. panewka (kości biodrowej) (acetabulum)
7. otwór zasłonowy (foramen obturatorum)
8. kość guziczna (os coccygis)
Kropkowana czerwona linia - kresa graniczna (linea terminalis)

Spojenie łonowe (łac. symphysis pubica) – chrząstkozrost łączący obie kości łonowe miednicy.

Spojenie łonowe tworzą powierzchnie spojeniowe (facies symphysialis) obu kości łonowych pokryte cienką warstwą chrząstki szklistej oraz znajdujący się pomiędzy nimi krążek międzyłonowy (discus interpubicus), zbudowany z chrząstki włóknistej. Wewnątrz krążka może istnieć niewielka, szczelinowata jama.

Na brzegu górnym krążka biegnie więzadło łonowe górne (lig. pubicum superius), a na brzegu dolnym więzadło łukowate łonowe (lig. arcuatum pubis).

Spojenie łonowe jest uważane za formę przejściową pomiędzy klasycznym chrząstkozrostem a stawem[1].

Przypisy

  1. Michał Troszyński: Położnictwo - ćwiczenia : podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2003, s. 17. ISBN 83-200-2757-8.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.