Przywra krwi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przywra krwi
Schistosoma haematobium
(Bilharz, 1852)
Przywra krwi
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ płazińce
Gromada przywry wnętrzniaki
Rząd Stringeiformes
Rodzina Schistosomatidae
Rodzaj Schistosoma
Gatunek przywra krwi

Przywra krwi (Schistosoma haematobium) - pasożytnicza przywra. Wywołuje chorobę zwaną schistosomatozą lub bilharcjozą. W organizmie człowieka żyje w naczyniach krwionośnych i żywi się krwią. Postać dorosła może żyć nawet do kilkunastu lat.

Wymiary i dymorfizm płciowy
Dymorfizm płciowy jest wyraźny, samce są większe, szersze i krótsze od samic i różnią się pokrojem ciała - mają bruzdę, do której wchodzi samica. Samce osiągają długość 10-15 mm i szerokość 1 mm, a samice długość 15-20 mm i szerokość 0,3 mm. Samiec posiada rynienkę wzdłuż ciała, w której na stałe przebywa samica.
Występowanie
Północna Afryka, Bliski Wschód, Indie, Australia. Wolnożyjące stadia larwalne żyją w środowisku wodnym.
Żywiciele
Żywicielem pośrednim jest ślimak z rodziny Bulinidae, żywicielem ostatecznym jest człowiek lub małpa.
Cykl życiowy
Pierwszym stadium rozwoju jest miracidium. Larwa ta żyje ok. 48 godzin. W tym czasie wnika do organizmu ślimaka. Tam przekształca się w sporocystę. Sporocysta rozmnaża się partenogenetycznie dając drugie pokolenie sporocyst, a następnie cerkarie, które opuszczają ciało ślimaka i wwiercają się w skórę żywiciela ostatecznego. Wędrują z krwią do płuc, potem do serca a na koniec do dużego obiegu krwi. Tam osiągają dojrzałość. Po kopulacji samice wędrują do naczyń włosowatych pęcherza moczowego i tam składają jaja. Jaja posiadają kolec, dzięki któremu dostają się do wnętrza pęcherza moczowego, a potem z moczem do wody, gdzie wykluwa się z nich miracidium.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]