Pujun

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pujun
Pujun
Nazwisko chińskie
Pismo uproszczone 溥俊
Pismo tradycyjne 溥儁
Hanyu pinyin Pǔjùn
Wade-Giles Pu-chün

Pujun (ur. w 1886, zm. w 1929[1]) – książę z dynastii Qing, następca tronu chińskiego w latach 1900-1901.

Syn konserwatywnego księcia Duana. 24 stycznia 1900 mianowany następcą tronu przez Cesarzową Wdowę Cixi[2]. Gorący zwolennik Stowarzyszenia Sprawiedliwej Pięści.

Po upadku powstania bokserów i podpisaniu przez Chiny traktatu pokojowego z mocarstwami, został edyktem z 30 listopada 1901 pozbawiony następstwa oraz wszelkich innych przywilejów, a także zdegradowany do stanu plebejskiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Edward J. M. Rhoads: Manchus & Han: Ethnic Relations and Political Power in Late Qing and Early Republican China, 1861-1928. Seattle: University of Washington Press, 2001, s. 71. ISBN 0-295-97938-0.
  2. Billy K. L. So, Gungwu Wang: Power and identity in the Chinese world order: festschrift in honour of Professor Wang Gungwu. Hong Kong: Hong Kong University Press, 2003, s. 154. ISBN 962-209-590-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]