Pustynia Syryjska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pustynia Syryjska
‏بادية الشام‎
Ilustracja
Pustynia Syryjska, zdjęcie satelitarne NASA, 2008
Państwo Syria, Irak, Arabia Saudyjska, Jordania
Powierzchnia ok. 100 000 km²
Miejscowości m.in. Palmyra
Wysokość 500–1000
Rodzaj obiektu pustynia
Położenie na mapie Syrii
Mapa lokalizacyjna Syrii
Pustynia Syryjska
Pustynia Syryjska
Ziemia34°21′00″N 38°18′36″E/34,350000 38,310000
Pustynia Syryjska między oazami Dajr az-Zaur i Palmyra

Pustynia Syryjska (arab. ‏بادية الشام‎, Badijat asz-Szam) – pustynia w południowo-zachodniej Azji, na pograniczu Syrii, Iraku, Arabii Saudyjskiej i Jordanii.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Pustynia Syryjska znajduje się w południowo-zachodniej Azji, na pograniczu Syrii, Iraku, Arabii Saudyjskiej i Jordanii, położona między Niziną Mezopotamską na wschodzie i północnym wschodzie, pustynią Wielki Nefud na południu i Harrat asz-Szam na zachodzie[1]. Leży na wysokości 500–1000 m n.p.m. a jej powierzchnia szacowana jest na ponad ok. 100 tys. km²[1].

Pustynia rozwinęła się na utworach pokrywy platformowej: mezozoicznych i trzeciorzędowych piaskowcach, wapieniach, dolomitach i marglach oraz skałach wulkanicznych. Stanowi falistą równinę pokrytą w przeważającej części przez pustynie żwirowe i kamieniste, miejscami także przez zasolone szotty. Charakteryzuje się obecnością rozległych pokryw czarnej lawy (harra) i licznych wadi. W zachodniej części pustyni występują izolowane wzniesienia, głównie stożki wygasłych wulkanów, niewielkie zręby oraz drobne struktury fałdowe[2].

Klimat[edytuj | edytuj kod]

Pustynia Syryjska leży w strefie klimatu zwrotnikowego suchego i skrajnie suchego – roczne opady w części środkowej to ok. 15 mm[1] a średnie roczne opady to 125 mm[3].

Gospodarka[edytuj | edytuj kod]

Przez Pustynię Syryjską biegną rurociągi naftowe ze złoża w Kirkuku na wybrzeże Morza Śródziemnego oraz drogi z Damaszku i Ammanu do Bagdadu[1]. W latach 70. XX w. poszukiwano tu ropy naftowej[3].

Południowa część pustyni (Al-Hammad) zamieszkana jest przez kilka plemion nomadów i hodowców koni arabskich[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Syryjska, Pustynia, [w:] Encyklopedia PWN [online] [dostęp 2017-07-31].
  2. Jerzy Makowski: Geografia fizyczna świata. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 140. ISBN 978-83-01-14218-6.
  3. a b c Syrian Desert. W: The Editors of Encyclopædia Britannica: Encyclopædia Britannica. Encyclopædia Britannica, inc., 2011-02-16. [dostęp 2017-07-31]. (ang.)