Pustynia Tatarów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy powieści. Zobacz też: film o takim tytule.
Pustynia Tatarów
Il deserto dei Tartari
Autor Dino Buzzati
Typ utworu powieść
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Włochy
Język włoski
Data wydania 1940
Wydawca Rizzoli
Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego 1977

Pustynia Tatarów (Il deserto dei Tartari) – powieść Dina Buzzatiego z 1940 roku. Książka zajęła 29 miejsce na liście 100 książek XX wieku według „Le Monde”.

Treść[edytuj]

Akcja powieści toczy się w bliżej nieokreślonym miejscu i czasie. Główny bohater, Giovanni Drogo, po otrzymaniu patentu oficerskiego w stopniu porucznika zostaje wysłany do twierdzy położonej na odległej pustynii. Liczy na to, że okryje się sławą i zrobi karierę. Na miejscu okazuje się, że służba w fortecy jest monotonna i nudna. Droga ogarnia poczucie bezcelowości. Stacjonujący w forcie żołnierze oczekują na przyjście nieprzyjaciela. Spodziewają się, że lada chwila pojawi się pod murami horda Tatarów, z którymi trzeba będzie walczyć. Ta nadzieja utrzymuje ich przy życiu. Tymczasem mijają tygodnie a wróg nie nadciąga...

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Dino Buzzati Pustynia Tatarów, Wydawnictwo Dolnośląskie, 2005