Pustynia Tatarów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Pustynia Tatarów
Il deserto dei Tartari
Autor

Dino Buzzati

Typ utworu

powieść

Wydanie oryginalne
Miejsce wydania

Włochy

Język

włoski

Data wydania

1940

Wydawca

Rizzoli

Pierwsze wydanie polskie
Data wydania polskiego

1977

Pustynia Tatarów (Il deserto dei Tartari) – powieść Dina Buzzatiego z 1940 roku. Książka zajęła 29 miejsce na liście 100 książek XX wieku według „Le Monde”.

Treść[edytuj | edytuj kod]

Akcja powieści toczy się w bliżej nieokreślonym miejscu i czasie. Główny bohater, Giovanni Drogo, po otrzymaniu patentu oficerskiego w stopniu porucznika zostaje wysłany do twierdzy położonej na odległej pustyni. Liczy na to, że okryje się sławą i zrobi karierę. Na miejscu okazuje się, że służba w fortecy jest monotonna i nudna. Droga ogarnia poczucie bezcelowości. Stacjonujący w forcie żołnierze oczekują na nadejście nieprzyjaciela. Spodziewają się, że lada chwila pojawi się pod murami horda Tatarów, z którymi trzeba będzie walczyć. Ta nadzieja utrzymuje ich przy życiu. Tymczasem mijają tygodnie, a wróg nie nadciąga...

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dino Buzzati Pustynia Tatarów, Wydawnictwo Dolnośląskie, 2005