Różanecznik Purdoma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Różanecznik Purdoma
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad astrowych
Rząd wrzosowce
Rodzina wrzosowate
Rodzaj różanecznik
Gatunek różanecznik Purdoma
Nazwa systematyczna
Rhododendron purdomii

Różanecznik Purdoma (Rhododendron purdomii) – gatunek krzewu, należący do rodziny wrzosowatych. W stanie dzikim występuje w środkowych Chinach. Pierwsze krzewy zostały wyhodowane z nasion przywiezionych przez polskiego dendrologa Stefana Białoboka w 1959 roku[1]

Morfologia[edytuj]

Pokrój
Wzniesiony krzew o sezonowych liściach dorastający do 3-5 metrów. Młode pędy szczeciniasto owłosione.
Liście
Skórzaste, lancetowate, z podwiniętym brzegiem.
Kwiaty
Białe lub blado biało-różowe o delikatnych płatkach.Rozwijające się na przełomie maja i czerwca.

Uprawa[edytuj]

W Polsce gatunek jest mrozoodporny. Przemrożeniu ulegają tylko pąki kwiatowe.Wymagania
Lubi miejsca półcieniste, o stałej wilgotności podłoża. Podłoże powinno być żyzne, próchniczne, o kwaśnym odczynie (pH 4– 5). Takie podłoże można otrzymać poprzez dodanie do dobrej ziemi ogrodniczej kwaśnego torfu, zmielonej kory lub przegnitego igliwia. Źle toleruje silne wiatry, (powodujące zwiększoną transpirację), dlatego powinien rosnąć na zasłoniętym stanowisku. Doskonale prezentuje się na tle iglaków.
Sposób uprawy
Sadzi się go tylko wraz z bryłą korzeniową. W utrzymaniu wilgoci pomaga ściółkowanie podłoża. Łatwo można przesadzać nawet duże różaneczniki (oczywiście wraz z bryłą korzeniową), gdyż mają zwartą, niedużą bryłę korzeniową. Należy systematycznie nawozić od maja do sierpnia, ale niedużymi dawkami nawozów, gdyż jest wrażliwy na zasolenie gleby, lub stosować nawozy o przedłużonym działaniu. Koniecznie należy stosować nawozy kwaśne (siarczan amonu, siarczan potasu), a najlepiej specjalne mieszanki nawozów do rododendronów. Nie należy wapnować. Aby rośliny obficie kwitnęły na następny rok, należy po przekwitnięciu ściąć całe kwiatostany, gdyż stają się nieładne, a ponadto wyczerpują nadmiernie roślinę. Nie wymaga żadnego cięcia, należy tylko usuwać uschnięte liście i obumarłe pędy.

Przypisy

  1. Mieczysław Czekalski: Różaneczniki. Warszawa: PWRiL, 1983. 83-09-00758-2.

Bibliografia[edytuj]

  1. Mieczysław Czekalski: Różaneczniki. Warszawa: PWRiL, 1983. 83-09-00758-2.