Równania Blocha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Równania Blocha - fenomenologiczne równania opisujące ruch magnetyzacji w polu magnetycznym, sformułowane przez Felixa Blocha.

Równania Blocha opisują ruch magnetyzacji w polu magnetycznym z uwzględnieniem procesów relaksacji. Pierwszy człon opisuje precesję, a drugi relaksację.

gdzie:


Czas , nazywany również czasem relaksacji podłużnej, opisuje odrost w czasie magnetyzacji w kierunku osi z. Czas , znany jako czas relaksacji poprzecznej, wyznacza zanik magnetyzacji w płaszczyźnie xy.

Równania te są podstawowymi formułami używanymi do opisu ruchu momentu magnetycznego (lub ogólniej magnetyzacji) w polu magnetycznym. Znajdują szerokie zastosowanie w badaniach fizycznych opartych na rezonansie magnetycznym jak:

  • jądrowy rezonans magnetyczny NMR (nuclear magnetic resonance),
  • elektronowy rezonans paramagnetyczny EPR (electron paramagnetic resonance).

Bibliografia[edytuj]

Jack D. Graybeal: Molecular Spectroscopy. Singapore: McGraw-Hill Book Company, 1988, s. 211-217. ISBN 0070243913.