Rachel (poemat)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Rachel: a sea story of Newfoundland in verse – poemat Edwina Johna Pratta[1], wydany w 1917[2][3]. Był to, zakorzeniony w romantyzmie, debiut tego kanadyjskiego poety. Utwór jest napisany białym wierszem (blank verse), czyli nierymowanym pentametrem jambicznym, wzorcem najpowszechniej używanym w literaturze angielskiej[4].

Now with the mid-day died. Far to the east,
The horizon, clear at dawn, slowly withdrew,
Its lines dissolving moodily in mist.
The after hours grew still in sullen peace,
Save where the ground-swell, uttering a weird note.
Broke the dead silence. Soon (a globe of fire
Behind a bank of smoke that thickened fast
Against a dull circumference of grey)
The moon arose, and tongueless vapors stole
Heavily athwart the sea.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pratt, Edwin John (ang.). thecanadianencyclopedia.ca. [dostęp 2016-12-02].
  2. E.J. Pratt, Canadian poet (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2016-12-02].
  3. E. J. Pratt, biography (ang.). canpoetry.library.utoronto.ca. [dostęp 2016-12-02].
  4. Blank verse, poetic form (ang.). Encyclopaedia Britannica. [dostęp 2016-12-02].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Edwin John Pratt: Newfoundland verse (ang.). ia801307.us.archive.org, 1923. [dostęp 2016-12-02].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]