Ratusz w Umeå

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Umeå rådhus
Ratusz widoczny od strony rzeki Ume
Ratusz widoczny od strony rzeki Ume
Państwo  Szwecja
Miejscowość Umeå
Adres Rådhustorget
Typ budynku Ratusz
Styl architektoniczny Neorenesans holenderski
Architekt Fredrik Olaus Lindström
Ukończenie budowy 1890[1]
Położenie na mapie Västerbotten
Mapa lokalizacyjna Västerbotten
Umeå rådhus
Umeå rådhus
Położenie na mapie Szwecji
Mapa lokalizacyjna Szwecji
Umeå rådhus
Umeå rådhus
Ziemia63°49′30″N 20°15′46″E/63,825000 20,262778
Zdjęcia ratusza w 1902
Rådhusparken

Ratusz w Umeåneorenesansowy budynek w szwedzkim mieście Umeå. Ratusz został zbudowany w miejsce poprzedniego ratusza, który spłonął w pożarze miasta w 1888. Budynek został zaprojektowany przez architekta ze Sztokholmu, Frederika Olausa Lindströma. W swoim nowym planie miejskim Lindström umieścił nowy ratusz przy brzegu rzeki z fasadą skierowaną na południe w stronę przystani na rzece Ume.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy ratusz[edytuj | edytuj kod]

W XVII wieku Umeå posiadała niewiele publicznych budynków: kościół, szkołę i ratusz[2]. Ratusz znajdował się na północy Rådhustorget (Placu Ratuszowego)[3] i był miejscem posiedzeń sądu i administracji miasta[2]. Budynek nie posiadał żadnych pięter i był wyposażony w trzy okna po stronie Rådhustorget i wysoki czterospadowy dach ze szczytem, wykończony latarnią[3].

Drugi ratusz[edytuj | edytuj kod]

Podczas III wojny północnej miasto zostało parokrotnie spalone przez Rosjan. Po zawarciu pokoju w Nystad w 1721 zbudowano nowy ratusz na północy Placu Ratuszowego[4]. Nowy ratusz posiadał jedno piętro z małą wieżą z zegarem wybijającym godziny. Na parterze znajdowała się tawerna i loch. Na pierwszym piętrze znajdowała się sala balowa i mniejsza sala spotkań[4] Zachodnia część budynku posiadała dwa pokoje, które były wykorzystywane w celach edukacyjnych[5].

Trzeci ratusz[edytuj | edytuj kod]

Nowy, większy, jednopiętrowy ratusz został zbudowany w 1814 na północy Placu Ratuszowego. Główna fasada była skierowana na południe. Budynek został zaprojektowany przez Samuela Enandera[6]. Według szwedzkiego prawa budowlanego z 1776 budynki publiczne powinny być budowane z kamienia, jednakże Umeå została zwolniona z tego wymagania i nowy ratusz został zbudowany z drewna[6].

Na parterze znajdowała się miejska piwnica, pokoje licytacyjne i izba zatrzymań. Na piętrze znajdowały się duża hala, pokoje do rozmów i atrium po wschodniej stronie i hala magistratu miasta po zachodniej stronie[6].

Nowy projekt[edytuj | edytuj kod]

W połowie XIX wieku rozwój gospodarczy w Umeå pozwolił na renowację miejskich budynków. Ratusz został wyposażony w białą boazerię, a fasada otrzymała sześć pilastrów zaprojektowanych w stylu doryckim[7]. W 1880 do ratusza przeniesiono stację telegrafową[8].

Czwarty ratusz[edytuj | edytuj kod]

Fredrik Olaus Lindström, który w latach 1889-90 zaprojektował kościół farny, został poproszony o zaprojektowanie nowego ratusza w Umeå. Lindström, projektując, inspirował się holenderskim neorenesansem, który pozwalał na pewną asymetrię[9]. Większość wież miała różne wysokości i kształty. Fasada, natomiast, została zbudowana z czerwonej cegły. Portale, zabezpieczenia okien i inne detale zostały zbudowane wykorzystując lekki piaskowiec. Z powodu cięć w budżecie, część budynku została wybudowana wykorzystując tańsze materiały, jak żeliwo pomalowane farbą olejną w pasującym kolorze[10].

Ogromny nacisk położono na okolice ratusza. Wybudowaną nową esplanadę prowadzącą z ratusza na północ oraz pobliski park zlokalizowany przy brzegu rzeku[11].

Popiersie Gustawa II Adolfa[edytuj | edytuj kod]

Popiersie Gustawa II Adolfa zostało odsłonięte przez księcia Vâsterbotten, Gustawa Adolfa.

Pomiędzy ulicą Storgatan (szw. dosł. Ulica Wielka) i schodami do południowej części ratusza znajduje się popiersie Gustawa II Adolfa, założyciela miasta Umeå. Popiersie wykonane zostało z brązu i umieszczone na granitowym cokole. Na cokole znajduje się medalion z monogramem GARS (Gustavus Adolphus Rex Sueciae). Popiersie zostało wykonane przez artystę Otto Strandmana, a całkowita wysokość popiersia wynosi około 3 metry. Statua została odsłonięta 20 sierpnia 1924 podczas obchodów trzystulecia istnienia Pułku Piechoty Västerbotten Armii Szwedzkiej[12].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Umeå kn, UMEÅ 6:2 (F.D. RÅDHUSET) RÅDHUSET, UMEÅ. Riksantikvarieämbetet. [dostęp 1 kwietnia 2014].
  2. a b Eriksson (1975), s. 37
  3. a b Eriksson (1975), s. 19
  4. a b Eriksson (1975), s. 38
  5. Eriksson (1975), s. 55
  6. a b c Eriksson (1975), s. 40
  7. Eriksson (1975), s. 42
  8. Eriksson (1975), s. 103
  9. Eriksson (1975), s. 171
  10. Eriksson (1975), s. 173
  11. Eriksson (1975), s. 143
  12. Sculpture Guide Umeå. Västerbottens konstförening, 2006, s. 30–31. ISBN 978-91-631-8462-8.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]