Reguła odrywania

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Reguła odrywania – oparta na prawie rachunku zdań modus ponens reguła przekształcania jednych formuł zdaniowych w inne formuły zdaniowe przyjmowana na gruncie rachunku zdań. W pierwotnej formie sformułowana w logice stoików. Część autorów termin „reguła odrywania” rozumie szerzej, mianowicie regułę odrywania dla równoważności o analogicznej do reguły odrywania (dla implikacji) postaci.

Reguła głosi, że jeżeli tezami systemu są wyrażenie o postaci i wyrażenie to do systemu wolno dołączyć wyrażenie Schemat reguły zapisuje się następująco:

Definicja[edytuj | edytuj kod]

Niech będzie językiem zdaniowym i niech będzie spójnikiem dwuargumentowym, tj.

Regułą odrywania dla spójnika nazywamy regułę wnioskowania:

gdzie

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]