Rejon berszadzki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
berszadzki
Rejon
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Ukraina
Siedziba Berszad
Powierzchnia 1285,8 km²
Populacja (2017)
• liczba ludności

58 939[1]
Położenie na mapie
Położenie na mapie
Portal Portal Ukraina

Rejon berszadzkijednostka administracyjna w składzie obwodu winnickiego Ukrainy.

Powstał w 1920. Ma powierzchnię 1286 km2 i liczy około 59 tysięcy mieszkańców. Siedzibą władz rejonu jest Berszad.

W skład rejonu wchodzą 1 miejska rada i 28 silskich rad, obejmujących 40 wsi i 4 osady.

Miejscowości rejonu[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Чисельність населення (за оцінкою) на 1 травня 2017 року // Головне управління статистики у Вінницькій області
  2. Berezki w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.
  3. Berłówka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. I: Aa – Dereneczna. Warszawa 1880.
  4. Roman Aftanazy: Dzieje rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej. Województwo bracławskie, T. 10, wyd. 2 przejrzane i uzupełnione, Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Wrocław, Warszawa: 1996, s. 160. ISBN 83-04-04314-9.
  5. Dzulinki w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. II: Derenek – Gżack. Warszawa 1881.
  6. Diakówka, par. Ternówka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. II: Derenek – Gżack. Warszawa 1881.
  7. Floryna w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. II: Derenek – Gżack. Warszawa 1881.
  8. Glińskie, os. pow. olhopolski, gm. Piątkówka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XV, cz. 1: Abablewo – Januszowo. Warszawa 1900.
  9. Gołdaszówka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. II: Derenek – Gżack. Warszawa 1881.
  10. Jałaniec, gm. Berszada w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. III: Haag – Kępy. Warszawa 1882.
  11. Kiedrasówka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.
  12. Kruszynówka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.
  13. Leśnicze nad Jałańcem w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. V: Kutowa Wola – Malczyce. Warszawa 1884.
  14. Ługowa, u Marczyńskiego Łuhowata w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. V: Kutowa Wola – Malczyce. Warszawa 1884.
  15. Kiryjówka Mała al. Kiryjóweczka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.
  16. Mańkówka (1) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VI: Malczyce – Netreba. Warszawa 1885.
  17. Michałówka (9) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VI: Malczyce – Netreba. Warszawa 1885.
  18. Miahkochody, do gminy należą Rakówka, Czarnogrobla, Łozowata, Czerniatka, Chmarówka, Krasnosiółka, Zawadówka, Orłówka, Moczułka W. i M. i Myszarówka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VI: Malczyce – Netreba. Warszawa 1885.
  19. Owsijówka, nad strugą Owsijówką w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VII: Netrebka – Perepiat. Warszawa 1886.
  20. Potasznia (1) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VIII: Perepiatycha – Pożajście. Warszawa 1887.
  21. Piątkówka. Gmina składa się z 5 starostw: Bałanówka, Bondyrówka, Demidówka i Zabokrzycz. Do wsi należy leżąca obok Słobódka Piątkowiecka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. VIII: Perepiatycha – Pożajście. Warszawa 1887.
  22. Serebryja (1) nad bezim. dopływem Ternówki, gm. Ternówka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochaczew. Warszawa 1889.
  23. Seredynka (1) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. X: Rukszenice – Sochaczew. Warszawa 1889.
  24. Stawki (1), gm. Chraszczewata w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola. Warszawa 1890.
  25. Szlakowa nad Perejmą (Sarażynką) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XI: Sochaczew – Szlubowska Wola. Warszawa 1890.
  26. Szumiłów w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XII: Szlurpkiszki – Warłynka. Warszawa 1892.
  27. Teofilówka albo Słobódka Dżulińska w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XII: Szlurpkiszki – Warłynka. Warszawa 1892.
  28. Tarłówka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XII: Szlurpkiszki – Warłynka. Warszawa 1892.
  29. Kiryjówka Wielka w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. IV: Kęs – Kutno. Warszawa 1883.
  30. Wójtówka (3), nad Wójtóweczką, dopł. Bernardynki w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIII: Warmbrun – Worowo. Warszawa 1893.
  31. Wołczek (1) okr. pol. i par. Czeczelnik w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. XIII: Warmbrun – Worowo. Warszawa 1893.