Rozstrzelane odrodzenie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rozstrzelane odrodzenie (ukr. Розстріляне відродження) – termin stosowany na określenie pokolenia ukraińskich artystów i naukowców, działających w latach 20. i początku lat 30. XX wieku na terenie Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Większość przedstawicieli tego pokolenia została aresztowana i zamordowana przez NKWD w latach 30. XX wieku.

Termin ten został zaproponowany przez emigracyjnego ukraińskiego literaturoznawcę Jurija Ławrinenkę, który użył go jako tytułu almanachu ukraińskiej prozy i poezji z lat 1917–1933, wydanego na emigracji – w Paryżu w 1959 przez Instytut Literacki, pod patronatem Jerzego Giedroycia i Kultury.

Przedstawicielami tego pokolenia byli m.in. Borys Antonenko-Dawydowycz, Kost Burewyj, Mychajło Bojczuk, Mykoła Chwylowyj, Wasyl Czeczwianśkyj, Mychajło Draj-Chmara, Hryhorij Epik, Dmytro Falkiwśkyj, Pawło Fyłypowycz, Łeś Homin, Myrosław Irczan, Mychajło Jałowyj, Matwij Jaworskyj, Mychajło Johansen, Pyłyp Kapelhorodśkyj, Jurij Klen, Hryhorij Kosiaczenko, Hryhorij Kosynka, Mychajło Kozoris, Antin Kruszelnyćkyj, Iwan Kruszelnyćkyj, Mykoła Kulisz, Łeś Kurbas, Wasyl Mysyk, Jurij Narbut, Teodozij Osmaczka, Iwan Padałka, Wałerjan Pidmohylnyj, Jewhen Płużnyk, Kłym Poliszczuk, Wałerian Poliszczuk, Maksym Rylski, Wasyl Sedliar, Ołeksandr Sokołowśkyj, Ołeksa Slisarenko, Geo Szkurupij, Ołeksa Włyźko, Marko Woronyj, Ostap Wysznia, Mykoła Zerow.

Literatura, linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]